Berichten weergeven met het label Engeland. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label Engeland. Alle berichten weergeven

Emigratie van Engeland naar Nederland: Amanda

De Engelse Amanda van Mulligen (41) woonde in een tweekamer appartement in Watford.

Toen ontmoette ze een Nederlander! Negen maanden na hun eerste kennismaking stak Amanda de Noordzee over voor een bestaan in Nederland.

Dat was in 2000. Inmiddels woont Amanda 14 jaar in Nederland, en is ze moeder geworden van drie jongens (7, 4 & 2). Amanda is freelance schrijfster, en houdt een blog bij over haar expat leven op Expat Life With a Double Buggy. Ze heeft een achtergrond in Human Resources, een universitaire graad in Europese Studies met Frans en een diploma in journalistiek.

Dit is het verhaal van de emigratie van de Engelse Amanda naar Nederland!

De beslissing om te emigreren


Amanda: 'Ik emigreerde naar Nederland, omdat ik een Nederlander had ontmoet! En het was carriéretechnisch gezien logischer als ik naar Nederland kwam, in plaats van andersom.

Mijn ouders waren niet verbaasd. Mijn vader zei: 'Carpe diem' en: 'Volg je gevoel!' Mijn vrienden dachten dat het misschien een beetje te snel ging, maar uiteindelijk gaven ze mij heel veel steun toen het nodig was. Een tante van mij vroeg direct, in een heel onBritse manier: 'Weet je zeker dat je de juiste beslissing neemt?' Ik heb haar verteld dat niets in het leven zeker is, maar dat dit voelde alsof het het juiste pad was.

Overgang Engeland - Nederland


De eerste paar maanden waren moeilijk. Alles was in een vreemde taal. Ik moest een nieuwe baan zoeken, en we hadden in eerste instantie geen eigen huis/plek*. Ik begreep niets van mijn omgeving, ondanks het feit dat ik al een basiskennis van de Nederlandse taal had. De administratie voor de immigratiedienst was een gedoe, en ik miste mijn familie en vrienden. Het zou makkelijk zijn geweest om op te geven! Ik was minsten een jaar verder voordat ik me echt thuis begon te voelen.

*Inmiddels wonen we in een eengezinswoning met zes kamers.

Integreren


Als je voorgoed in een land gaat wonen, is het denk ik belangrijk is dat je integreert. Daarbij speelt de taal leren een belangrijke rol. Voor mij was het de basis om me hier thuis te kunnen voelen.

Ik had al Frans, Duits en een beetje Italiaans geleerd tijdens mijn schooljaren en universiteit. Nog een nieuwe taal leren vond ik heel leuk. Ik heb mezelf Nederlands geleerd, en pas na een paar jaar ging ik naar een taalcoach om meer over grammatica te leren.

Integreren betekent ook de Nederlandse mensen om je heen leren kennen, en niet alleen met expats optrekken. Ik heb veel over Nederland gelezen - geschiedenis, cultuur, politiek, geografie - om het land en mensen beter te kunnen begrijpen en kennen. En we gingen vaak op ontdekkingsreis zodat ik verschillende steden en regio's zag.

Toch is het niet makkelijk geweest. Zelfs na bijna 14 jaar in Nederland, heb ik nog het gevoel dat ik tussen twee werelden woon. Ik zal nooit Nederlands zijn, maar ik voel me ook niet meer helemaal thuis in Engeland.

Zwanger zijn en bevallen in Nederland


Mijn drie zonen zijn in Nederland geboren. Het was een hele ervaring om zwanger te zijn en te bevallen in Nederland. Ik was heel blij met de optie van een thuisbevalling. Om medische redenen eindigde de bevalling in het ziekenhuis, maar het plan was er wel!

Doula


De eerste bevalling was geen fijne ervaring. Daarom schakelden we bij de tweede en derde bevalling een doula in. Voor elke vrouw die extra steun in de kraamkamer kan gebruiken is een doula een geweldig optie. Voor expats kan zwanger zijn en bevallen stressvol zijn. Je bent immers in een ander land met een vreemde taal, zonder familie en vrienden, en in een andere cultuur.

Kraamzorg


Wat ik echt geweldig vond was dat ik drie keer kraamzorg heb mogen ervaren. Mijn Engelse vrienden waren erg jaloers dat ik zulke geweldige hulp kreeg nadat ik thuis kwam uit de ziekenhuis.

Tijdens de eerste zwangerschap koos ik voor de minimum kraamzorguren, omdat ik me niet kon voorstellen dat ik een vreemde in huis wilde hebben na de geboorte. Maar aan het eind van de 8 dagen smeekten we haar om te blijven. We probeerden zelfs haar om te kopen. De tweede en derde keer wisten we wel beter!

Schoolsysteem Nederland - Engeland


  • Toen ik mijn zoon voor het eerst naar de basisschool bracht, kon ik geen foto van hem nemen in zijn school uniform. Dat was heel vreemd voor mij, want in Engeland dragen kinderen school uniforms.

  • Ook dat hij zijn juffen bij de voornaam noemde was raar voor me. In Engeland zeggen wij 'Miss' or 'Mr' en hun achternaam.

  • De leerkrachten in Engeland kleden zich ook netter dan hier in Nederland. Ik kan me bijvoorbeeld niet herinneren ooit een leerkracht in spijkerboek te hebben gezien op een normale schooldag .

  • In Engeland gaan kinderen tussen de middag niet naar huis. Ze eten op school en staan de hele schooldag onder toezicht van de leerkrachten. Maandag t/m vrijdag van 9 tot 15.30 over het algemeen.

  • Ze beginnen school in september van het schooljaar dat ze vijf worden.

Ik vind het Nederlandse schoolsysteem goed geregeld. Er is bijvoorbeeld veel keuze uit onderwijsmethodes en op basis van religie. Ook de inschrijfprocedure is hier eenvoudig. In Engeland is er veel gedoe omtrent schoolinschrijvingen en woonplaats. Ik vind het ook geweldig dat huiswerk heel beperkt is in de onderbouw. Kinderen krijgen hier echt de tijd om kind te zijn! Ik vind wel dat de klassen steeds groter worden, en dat wordt wel echt een probleem.

Vrouwen en arbeidsparticipatie


In Engeland is de mogelijkheid om parttime buitenshuis te werken veel minder ingeburgerd dan in Nederland. Wel is het zo dat meer Engelse vrouwen parttime werken dan mannen. Er zijn wel huismannen in Engeland, maar hun aantal groeit heel langzaam.

Opvoeden


Nederlanders geven hun kinderen meer vrijheid, en de verhouding ouder-kind is gelijkwaardiger. Soms vind ik het moeilijk omdat het heel anders is dan mijn jeugd. Maar ik sta er voor open en heb al veel geleerd van andere ouders.

Wij voeden onze jongens tweetalig op (Engels en Nederlands) en ik leer ze heel veel over Groot-Britannie zodat ze hun familie kennen en begrijpen. Het resultaat is drie Nederlands jongens met meer dan een vleugje Brits!

Boodschappen doen en supermarkten


Ik doe mijn boodschappen één of twee keer per maand online zodat het bezorgd wordt. Voor vers eten ga ik om de twee dagen naar mijn lokale supermarkt. Engelse supermarkten zijn groter en hebben meer keuzemogelijkheden. Ook bieden in Engeland praktische alle winkelketens online winkelen aan.

Ik heb de supermarkten in Engeland erg gemist vanwege hun ruimere keus, en grotere diversiteit aan producten. In Nederland is alles kleinschaliger dan in Engeland. Maar nu vind ik de Engelse supermarkten te groot en rommelig! Er is teveel keuze, en de opties zijn vaak erg ongezond.

Wat Nederland kan leren van Engeland


Nederlanders zouden van Engeland kunnen leren om hondenpoep op te ruimen, en niet op straat of in speeltuinen te laten liggen. En om meer respect te hebben voor niet-rokers. Ik verbaas me nog steeds over de grote aantallen mensen die roken in een speeltuin of pretpark, met kinderen om zich heen. Het hele gedoe over roken in cafes laat zien hoe moeilijk het is hier in Nederland het roken in openbare ruimtes te verminderen.

Fietsen


In Engeland fiets je voor de recreatie of om te sporten. De fiets is daar veel minder een vervoermiddel. De wegen rond scholen worden overspoeld door grote auto's rond 15.30. Dat zegt heel veel over het verschil. Engeland heeft ook geen netwerk van fietspaden. Dat maakt fietsen niet vellig noch aantrekkelijk in Engeland.

Mijn tips voor mensen die willen emigreren


Leer de taal. Verwacht dat het niet makkelijk zal zijn en dat je door een cultuur schok moet gaan. Er zullen momenten zijn waarop je denkt dat het het niet waard is. Maar die gevoelens zijn heel normaal en gaan ook weer weg. Ontdek en verken je nieuwe omgeving. Leer alles over de cultuur van een land. Maak vrienden met de mensen om je heen. Vraag om hulp.'

Wil je meer lezen van Amanda?


Bezoek dan haar blog Expat Life With a Double Buggy!

Ingrid in Engeland, Italië en Zwitserland!

Ik ben Ingrid Schmoutziguer-Huibers, 44 jaar, getrouwd en moeder van een zoon van 11 en een dochter van 10. Voordat ik naar het buitenland vertrok werkte ik bijna tien jaar als journalist voor de Provinciaal Zeeuwse Courant. Ik schreef er nieuwsartikelen, maakte reportages, deed interviews en schreef  bijlage verhalen.

Van Nederland naar Manchester in Engeland


In 2005 verhuisde ik, vanwege het werk van mijn man naar Manchester (Engeland). De kinderen waren toen twee en vier jaar oud. Vanuit Engeland werkte ik als freelance journalist voor onder andere Ouders van Nu, Vriendin, Flair en Libelle.

In Engeland zijn we echt volledig geïntegreerd. De kinderen gingen er naar een buurtschool en wij hadden uitsluitend Engelse vrienden. De kinderen waren na drie jaar dan ook volledig verengelsd. In Engeland heb ik me het meest thuis gevoeld. We hebben er nog veel vrienden en gaan geregeld terug.

Van Engeland naar Bologna in Italië


Na drie jaar Engeland, verhuisde we naar Bologna (Italie). De kinderen gingen naar the International School of Bologna en al vrij snel kon ik daar op invalbasis aan de slag als teaching assistant. Ik vond het leuk om weer eens collega's te hebben, en vond dat fijner dan in mijn eentje thuis achter de computer zitten werken. Uiteindelijk heb ik op die school twee jaar fulltime gewerkt.

Hoewel Italië een prachtig land is met een heerlijk klimaat en fantastisch eten, vond ik de cultuurverschillen tussen mij en de Italianen best groot. Ook ervaarde ik de taal echt als een barrière die me verhinderde helemaal te integreren. Ondanks een jaar lang intensieve lessen Italiaans. Je moet toch met de kinderen naar de tandarts, de huisarts en zwemles etc. en dat is lastig als je de taal niet goed spreekt.

De kinderen konden zich op school wel goed redden, omdat de voertaal op de internationale school Engels was. De kinderen hadden overigens hoofdzakelijk Italiaanse vriendjes en vriendinnetjes, omdat de school hoewel Engels de voertaal was, hoofdzakelijk door Italiaanse kinderen werd bezocht.

In de zomer van 2011 zijn we naar Zurich (Zwitserland) verhuisd.

Van  Italië naar Zwitserland


In Zwitserland, en zeker in en rond Zurich, wonen duizenden expats. Ook hier gaan de kinderen naar een hele grote internationale school. Ze hebben hoofdzakelijk internationale vriendjes en vriendinnetjes, en ik heb ook een kring van expat vrouwen om me heen waarmee ik veel onderneem. Ik werk hier opnieuw als teaching asssistant. In Zwitserland is het leven zeer internationaal en comfortabel. Bovendien staan we de hele winter op de ski's!

Op dit moment werkt mijn man alweer in Nederland, maar wonen de kinderen en ik nog in Zwitserland. Ik vind het belangrijk dat ze daar het schooljaar kunnen afmaken. In de zomer gaan wij ook naar Nederland. Daarom zijn we druk bezig met het zoeken van een huis en hebben we een intensieve periode van scholen zoeken achter de rug.

Moederen in andere landen


Moederen is in elk land weer anders. Engelsen zijn vrij voorzichtig met hun kinderen en laten ze daardoor in onze Nederlandse ogen weinig vrij. Maar er wordt wel veel buitengespeeld, ook met slecht weer en vies worden is geen punt. Naschoolse opvang is er goed geregeld en vrouwen werken er net als in Nederland veel parttime.

Italianen zijn zo mogelijk nog voorzichtiger met hun kinderen. Het is er al snel te warm, of te koud, of te tochtig om ze naar buiten te laten gaan. In onze ogen kleden ze hun kinderen belachelijk warm aan. Ook hebben Italianen weinig kinderen. Gezinnen met maar één kind zijn er eerder regel dan uitzondering, waardoor er soms weinig te doen is voor kinderen. veel vrouwen werken fulltime; de grootouders zorgen voor hun kleinkinderen.

In Zwitserland werken maar weinig vrouwen buitenshuis. Zwitserse kinderen komen allemaal tussen de middag thuis eten; overblijven is er nauwelijks bij, dus werken is lastig. Wel kunnen kindren redelijk zelfstandig opereren en zie je veel kinderen alleen naar school lopen of fietsen. Dat lijkt wel een beetje op Nederland.

Terug naar Nederland


Ik denk dat het voor de kinderen leuk, en ook wel goed is om een tijd in Nederland te wonen. Zij hebben er geen herinneringen aan, en kennen Nederland alleen van vakanties. Ze voelen zich wel Nederlands, omdat mijn man en ik Nederlands zijn, maar tegelijkertijd hebben ze niet echt een moederland. Ik vraag me af hoe leuk het is om tot je achttiende in verschillende buitenlanden te wonen en dan in Nederland te gaan studeren? Ook weet ik niet, of elke drie, vier jaar verhuizen ook nog leuk is als de kindren straks vijftien, zestien zijn? Daarom hebben wij ervoor gekozen om terug te komen. Ik denk dat de kinderen zich nu nog goed kunnen aanpassen aan NL. Wat mezelf betreft ben ik daar minder zeker van, we zullen zien.

Ik heb het in het buitenland wonen altijd heel erg leuk gevonden. Het opstarten in een nieuw land was niet altijd even makkelijk, maar je krijgt er veel voor terug. Nieuwe ervaringen, prachtige plekken, internationale vrienden etc.

Wij zijn nu van plan om in Nederland te blijven tot de kinderen hun school hebben afgemaakt. Ik ben benieuwd!