Berichten weergeven met het label Frankrijk. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label Frankrijk. Alle berichten weergeven

Moederen in Frankrijk

maandag 17 juni 2013
Pamela Druckermans boek Franse kinderen gooien niet met eten is een prachtig verslag van het leven als moeder in Parijs, door Amerikaanse ogen.

Het leven in Frankrijk


Dat maakt het een bijzonder interessant boek voor iedereen die plannen heeft om in Frankrijk te gaan wonen. Maar het is ook erg leuk om te lezen als je 'gewoon' in Nederland blijft. Want de Amerikaanse opvoedingsstijl ligt dichterbij de Nederlandse dan de Franse.

Het maakt je namelijk erg bewust van de effecten van je eigen cultuur, en dat die in grote mate bepaalt hoe jij je als moeder gedraagt.

Het boek is in een aanstekelijke, persoonlijke stijl geschreven. Pamela houdt zowel zichzelf als de lezer een spiegel voor. Hier onder enkele interessante dingen over het leven in Frankrijk, en over Franse moeders!

Moederen met de Franse slag


  • In Frankrijk is het de norm dat je maar weinig mag aankomen tijdens je zwangerschap!

  • Sterker nog: na de bevalling word je geacht binnen een half jaar weer je oude figuur terug te hebben.

  • De crèche wordt gezien als een fantastische ervaring voor kinderen, en ook moeders die niet buitenshuis werken brengen hun kind naar de crèche. Het idee is dat je anders je kind tekort doet.

  • Franse vrouwen geven niet zo lang borstvoeding, en er wordt heel gemakkelijk op flesvoeding overgestapt. Eén van de verklaringen is dat borstvoeding geassocieerd wordt met armoede.

  • In Frankrijk hanteert iedereen in het algemeen dezelfde opvoedingsstijl! En dat is er eentje die uitgaat van 'cadre': een duidelijk kader van regels, normen en waarden. En binnen dat kader krijgt het kind dan weer heel veel vrijheid. Fransen vinden het belangrijk dat kinderen dingen zelf kunnen uitzoeken. Ze gaan ze dus bijvoorbeeld niet stimuleren met Baby Einstein dvd's!

  • Gebroken nachten vinden Fransen niet normaal. De meeste Franse baby's slapen met 8 weken al door. Daar gaat men ook van uit. Een bekende vraag in Frankrijk is: 'Elle fait ses nuits?' oftewel: 'Maakt ze haar nachten al?' Dit zou komen doordat Franse ouders even rustig wachten wanneer een baby wakker wordt. Zo'n 5 minuten. Zo leert het kind zichzelf om door te slapen.

  • Als expat moeder is het niet gemakkelijk om aansluiting te vinden bij Franse moeders. Zo beschouwt Pamela Druckerman het park als een ontmoetingsplaats. Maar de meeste Franse moeders zijn aan het werk, en de moeders die ze tegenkomt staan niet open voor contact.

  • De contacten met Franse moeders zijn echt anders dan met Amerikaanse moeders. Pamela Druckerman beschrijft dat Amerikaanse moeders veel 'spiegelen': 'Oh dat heb ik ook!' Franse moeders doen dat niet.

  • Franse kinderen, moet al op jonge leeftijd netjes 'Bonjour' zeggen. Als een kind dat niet doet, wordt het gezien als slecht opgevoegd

  • 'Caca boudin' is een schuttingtaalwoord speciaal voor kleuters! Het wordt oogluikend toegestaan, maar wel binnen duidelijke grenzen.

  • In Engelstalige kinderboeken is er een probleem dat wordt opgelost, en daarna leeft iedereen nog lang en gelukkig en als een beter mens. In Franse boeken is er ook een probleem dat wordt opgelost, maar een paar bladzijden later is het weer terug! C'est la vie!

  • Franse kinderen  eten alleen bij de maaltijden en bij de 'gouter' rond 16 uur. Vier keer per dag dus.

  • Baby's krijgen als eerste hapje groentes. Rijstebloem is bijna niet te krijgen!

  • Franse gezinnen hebben een duidelijke hiërarchie: de ouders zijn de baas.

Praktische informatie


Franse kinderen gooien niet met eten is voor 18,50 te koop bij Bol.com.

Het is een echte aanrader! Het leest als een trein, en het biedt een fascinerend kijkje in het Franse leven in Parijs!
Lees meer...

Adriana in Frankrijk

maandag 21 januari 2013
In 2011 verruilden Adriana (60) en Flip hun tweekapper met garage in Helmond waar ze 21 jaar woonden, voor een tweehonderd jaar oud boerderijtje in Germisay in de Haute Marne in Frankrijk.

Ze lieten hun onze jongste dochter (25) achter, maar hun oudste dochter (30) trouwde een Fransman en woont op 13 kilometer afstand. Adriana en Flip reden vier keer op en neer tussen Helmond en Frankrijk en toen waren ze 'over'.

In een oud huis is altijd van alles te doen wat betreft onderhoud, en in de loop van de jaren voorzagen Adriana en Flip hun huis al van nieuwe bedrading en dubbel glas. In de keuken en salon zijn de vloeren witgeverfd, en voor 2013 staat de bijkeuken op het programma.

Aan de grote verhuizing ging een beslissingsproces van vijf jaar vooraf. Adriana: 'We wilden al jaren in ons Franse huis, dat we inmiddels zo'n 10 jaar bezitten, gaan wonen. Het staat in een prachtig departement met heel veel natuurschoon. We gingen al jaren op vakantie in Frankrijk: eerst met de kinderen op de fiets, later met de caravan. We houden van dit land en ik vond het altijd vreselijk om weer in alle drukte in Nederland te zijn. Maar we hadden nog studerende kinderen.'

Toen hun jongste dochter een taalstage volgde aan de Universiteit in Dijon brachten Adriana en Flip veel tijd door in hun huis in Frankrijk. In het weekend kwam hun jongste dochter, zoals het een studente betaamt, thuis met haar vuile was. In deze periode ontdekten Adriana en Flip dat ze het ook in de stille, koude winters heerlijk vonden in Frankrijk. Toen hun jongste dochter klaar was met haar studie, en een baan en een appartementje had gevonden hakten ze de knoop door en zetten hun huis in de verkoop.

Naast het fijne wonen speelden ook financiële overwegingen een rol: twee huizen zijn duur, en omdat Flip met pensioen ging zou hun inkomen er op achteruit gaan. Keuzes moesten dus gemaakt worden.

De overgang van Nederland naar Frankrijk


Toen het besluit eenmaal was genomen volgde een periode met dubbele gevoelens. Adriana zegt hierover: 'In Frankrijk zou ik mijn oudste dochter weer meer kunnen zien, maar dan miste ik mijn jongste dochter weer! Toch was het uiteindelijke afscheid niet moeilijk, en ik mis eigenlijk niets uit mijn oude woonmomgeving. Onze oude straat lijkt nu zo klein, met overal geparkeerde auto's, kleine tuintjes en heel veel schuttingen, terwijl we er toch altijd heel gelukkig geweest zijn.

Integreren in Frankrijk


Als voorbereiding op de emigratie volgden Adriana en Flip lessen in Franse conversatie. De mensen in hun nieuwe woonomgeving zijn vriendelijk, en in voor een praatje. Flip zit zelfs in de gemeenteraad. Afgelopen jaar voorzagen Adriana en Flip het hele dorp van courgettes, omdat zij de enigen waren bij wie de oogste geslaagd was!

Nederland versus Frankrijk


Adriana geniet van hun bezoekjes aan Nederland, maar is toch altijd blij als ze weer terug gaan naar Frankrijk. 'We rijden nog wel eens door onze oude straat en zouden echt niet meer terug willen. Het enige wat ik hier wel erg mis is de bibliotheek ik heb nog wel steeds een abonnement en kan gelukkig mijn boeken via het internet reserveren en verlengen maar dat is toch anders dan lekker wat zoeken in de bieb.'
Lees meer...
Mogelijk gemaakt door Blogger.
Back to Top