Berichten weergeven met het label Mandy in Houston Texas. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label Mandy in Houston Texas. Alle berichten weergeven

Mandy in Houston Texas

dinsdag 8 juli 2008 / Leave a Comment
Mijn naam is Mandy, en ik ben 34 jaar. Ik heb recreatie en toerisme gestudeerd aan de Kort-HBO in Breda. Sinds negen jaar ben ik getrouwd met Jesman, en we hebben twee kinderen: Nicolas van 6 en Isa van 4.

Na mijn studie ben ik gaan reizen: eerst Australie, daarna Oostenrijk, Frankrijk en vervolgens heb ik anderhalf jaar in Tampa, Florida gewerkt. Daar heb ik ook mijn man leren kennen, hij werkte voor een cruise bedrijf, en lag met het schip in de haven van Tampa. Wij hebben na onze trouwdag zeven jaar in Nederland gewoond, waarvan mijn man de laatste vier jaar in Amsterdam bij een olieterminal heeft gewerkt.

Hoe ben je in Houston, Texas terecht gekomen?

Anderhalf jaar geleden werd mijn man overgeplaatst van Amsterdam naar Texas-City, via zijn werkgever. Dat gebeurde op ons verzoek: mijn man kon niet wennen aan het Hollandse weer! We hebben het eerste jaar in een huurwoning gewoond, en nu hebben we sinds twee maanden een eigen huisje gekocht in League City, een plaatsje net onder Houston.

Het huisje ligt in een nieuwbouwwijk, en we hebben anderhalve verdieping: 3 slaapkamers beneden en 1 slaapkamer en speelkamer (game room noemen ze dat) boven. Drie badkamers, dat is hier in Amerika heel normaal. Dat is een luxe, al valt het schoonmaken van drie badkamers niet mee!

Hoe vond je de overgang van Nederland naar de VS?

Ik had al veel gereisd, dus ik had er helemaal geen moeite mee om naar de VS te gaan. Het klimaat is hier heerlijk, de zomers wel erg heet, en de mensen zijn vriendelijk.

Hoe is het leven als moeder in Houston? Is het vergelijkbaar met Nederland?

Moeders blijven moeders, maar er zijn wel degelijk verschillen tussen beide landen, in hoeverre men met elkaar en de kinderen omgaat. Er zijn andere gebruiken. Zo is men hier heel voorzichtig op scholen wat betreft lichamelijk contact. Nicolas was op school, toen hij op de grond zat en een meisje de deur opendeed, met zijn bil tussen de deur gekomen. Het deed heel erg pijn; de zuster van school belde mij thuis met het verhaal. Aangezien ze niet zijn bil mogen ontbloten, werd hij met een spiegeltje naar de toiletten gestuurd, en moest hij beschrijven wat hij zag.

Verder is er hier een heleboel te doen voor de kinderen en veel kinderen hebben dan ook elke dag wel iets: verschillende sporten, scouting, clubjes na school, in de zomer themakampen, noem maar op.

Hoe ziet een standaard-dag er bij jou Houston?

De kinderen gaan hier pas naar school als ze vijf zijn. Ze stromen niet in, in het schooljaar, dus als ze vijf worden moeten ze wachten tot het nieuwe schooljaar begint. Er is dan één jaar kleuterklas “Kindergarten” en daarna First Grade, Second enz.

Hoe de middelbare school in elkaar steekt, daar ben ik nog niet helemaal achter, mijn kinderen zijn nog klein. Het is hier normaal dat de kinderen overblijven op school. De schooldagen zijn van 8 uur tot 15 uur. Er zijn voldoende mogelijkheden voor voor- en naschoolse opvang. Woon je buiten de schoolwijk dan mag je kind met de schoolbus naar en van school: erg handig!

Nu ik werk, breng ik Nicolas naar school, Isa naar de dagopvang, en dan naar mijn werk. Na school wordt Nicolas door de dagopvang opgehaald. Ik haal dan na mijn werk, rond vijf uur s’middags de kinderen op bij de dagopvang. De ouders gaan hier overigens niet mee de klas in s’morgens, je zet ze met de auto af, en rijdt dan door, een soort “drive through” systeem.

Als je ze 's middags ophaalt, hang je een bordje met de naam van je kind bij je autoraam, en sluit je aan in de rij. De naam van je kind wordt omgeroepen met een megafoon, en hij wordt dan naar je auto gebracht. Contact met de leraar heb je via telefoon (alleen als er iets is), en met evenementen. Er wordt veel georganiseerd. Zo zijn er literatuuravonden, rekenavonden, boekenmarkten, noem maar op.

Er is veel kritiek op de kwaliteit van het Nederlandse onderwijs. Hoe vind jij het onderwijs in de VS?

Nicolas heeft nu pas één schooljaar achter de rug: kleuterklas. Dat is erg goed bevallen; hij heeft heel snel leren lezen, en hij spreekt inmiddels vloeiend Engels. Ze besteden hier heel veel aandacht aan lezen, rekenen en wat ik ook goed vind: op jonge leeftijd krijgen ze te maken met muziek, drama en natuur/scheikunde.

Wat me hier opvalt op de scholen is dat ze hier heel erg werken met beloningssystemen. Goed gedrag wordt beloond, en men kan dan punten sparen, waarmee de kinderen een snoepje of een speeltje kunnen “kopen”. Snoepjes op school vind ik zelf niet zo nodig, maar het werkt wel motiverend.

Hoe is het overheidsbeleid m.b.t. fulltime voor je kinderen zorgen en parttime werk?

Parttime werken is hier niet gewoon. Ik werk zelf 32,5 uur, en dat is minimaal. Bij lager geschoolde banen kun je wel parttime werken (supermarkten etc.) maar parttime kantoorbanen zijn er haast niet.

Hoe wordt de kinderopvang geregeld in de VS?

Er zijn veel mogelijkheden, er zijn ketens met dagopvang (groot), en ook kleinschaligere centra, en ze verschillen wel in prijs. Een gedeelte van de kosten kan men terugkrijgen bij de jaarlijkse belastingaangifte.

Hoe zie je je toekomst?

Wij zouden wel graag hier blijven wonen. Het bevalt ons goed. De mensen zijn vriendelijk, er is veel te doen in de omgeving.

Heb je een bepaalde visie op de opvoeding? Hoe is dat in het algemeen in de VS?

De mensen zijn hier veel beleefder. Een juf op school wordt met de achternaam aangesproken. In de winkels wordt niet voorgedrongen, in de rij houdt men meer afstand. Als er een nieuwe kassa wordt geopend, schuift de eerste die in de rij stond naar de nieuwe kassa, mensen proberen dan niet voor hun beurt te gaan. Thank you en Please krijgen de kinderen hier met de paplepel ingegoten.

Wat zijn voor jou de grootste verschillen tussen de VS en Nederland? Wat spreekt je aan aan VS?

De ruimte: alles is groot, veel natuur, veel te doen voor de kinderen, dat zijn de grootste verschillen. Dat zijn ook de belangrijkste punten die ons aanspreken. Verder is het hier multicultureel: de Amerikanen zelf hebben wel ergens Europese voorvaders, en er wonen veel nieuwe immigraten, vanuit de hele wereld, en dat gaat heel goed samen vind ik. In Nederland levert dat toch steeds meer weerstand op.

Is het moeilijk/makkelijk te integreren met de lokale bevolking?

Tot op zekere hoogte is het best moeilijk. Amerikanen zijn uiterst vriendelijk, maar ook een beetje ondoorgrondelijk wat echte vriendschap betreft. Oppervlakkige contacten leg je hier heel gemakkelijk, want Amerikanen zijn heel sociaal, beginnen vaak een gesprek met je in de supermarkt. Maar om echt bij elkaar over de vloer te komen, dat is wat lastiger. Er is wel een rijk verenigingsleven hier, mensen zitten vaak bij allerlei clubjes, zeker de kinderen.

Hoe is het met kinderfeestjes in de VS?

Men heeft hier de filosofie dat je of alle kinderen uit een klas uitnodigt, of niemand. Je mag dus niet maar een paar kinderen uitnodigen, om verdrietige gezichten te voorkomen. Overigens komen lang niet alle kinderen als je iedereen uitnodigt. Grote kinderfeestjes komen wel degelijk regelmatig voor, veelal worden feestjes buitenshuis gehouden. Als het mooi weer is zijn er in het park talloze feestjes aan de gang. Lekker bij de speeltuin met de BBQ aan! Heel gezellig! Verder is het hier gewoon dat de ouders bij het feestje blijven. Men laat hier de kinderen niet achter, om ze na een paar uur weer op te halen.

Meer lezen van Mandy?

Bezoek haar blog!
Lees meer...
Mogelijk gemaakt door Blogger.
Back to Top