Huis in Frankrijk

huis in frankrijk
Het boek Huis in Frankrijk van Tracy Metz biedt een kijkje in het leven van Nederlanders met een tweede huis in Frankrijk.

Ze zijn dus niet geëmigreerd, maar staan met één voet in Nederland, en de andere in Frankrijk.

Maar de portretten geven wel degelijk een kijkje in het leven als Nederlander in Frankrijk. Daarom is Huis in Frankrijk toch zeker interessant voor mensen met emigratieplannen.

Opzet Huis in Frankrijk


Het boek is bovendien een leuke mengeling van:

  • Persoonlijke portetten van Nederlanders in Frankrijk
  • Prachtige foto's van omgeving en huizen
  • Achtergrondinformatie

Praktische informatie over Huis in Frankrijk


Huis in Frankrijk is voor 19,95 te koop bij bol.com

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Emigrant in Zwitserland: Nancy Holten

nancy holten

Nancy Holten emigreerde naar Zwitserland.

Maar waar veel emigranten zich zoveel mogelijk aanpassen aan de gebruiken van hun nieuwe land, verzet Nancy Holten zich tegen een Zwitsers gebruik: de koebel.

Verzet tegen de gewoontes van je nieuwe land?


Zwiterse koeien lopen de hele dag met zo'n bel om hun hals. En Nancy vindt de herrie die de koeien daardoor de hele dag horen koe-onterend. Behalve de afschaffing van de koebel wil Nancy ook circusdieren afschaffen en (lokaal) het autoverkeer in de dorpskern van Gipf-Oberfrick verbieden. Ook protesteerde ze tegen de kerkklokken die om 6 uur 's ochtends worden geluid.

Het heeft haar niet geliefd gemaakt.

Maar omdat Nancy graag het Zwitserse paspoort wil hebben, houdt ze zich momenteel gedeisd. Op 27  november mogen de inwoners van Gipf-Oberfick stemmen of Nancy Zwitserse mag worden.

Nancy Holten maakt het zichzelf als emigrant op deze manier niet gemakkelijk.

Emigranten en expats: accepteer je nieuwe land


Op de website InterNations wordt expats geadviseerd te accepteren dat het in je nieuwe land anders toe gaat dan in het land dat je achter liet. Pogingen om te integreren en je aan te passen worden doorgaans erg gewaardeerd door de inwoners.

'Try to be respectful, patient, and humble. After all, you are a guest living in a foreign country, at least until you have made the transition from expat to compatriot.'

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Hoe de smartphone emigreren veranderde

smartphone hoesjes

Ooit, nog niet eens zo heel lang geleden betekende een emigratie dat je familie en vrienden veel minder sprak. De telefoonkosten waren hoog, en dus werd er veel geschreven.

Anno 2015 is dat heel anders. Tegenwoordig kun je heel makkelijk contact houden na je emigratie. Dankzij internet en de alomtegenwoordige smart phone houd je iedereen direct op de hoogte van je leven.

Hier onder een overzicht van makkelijke, en vaak gratis manieren om contact te houden met de achterblijvers.

Skype


Skype is een gratis programma dat je downloadt, waarmee je gratis kunt bellen via je computer. Met Skype kun je bovendien goedkoop bellen naar vaste telefoonnummers. Bellen naar vaste nummers in de Verenigde Staten en veel Europese landen kost bijvoorbeeld maar 2 tot 3 cent per minuut. Op de site van de Consumentenbond vind je meer informatie over skypen.

Watsappen


Watsapp is een gratis programma dat je downloadt en op je smartphone installeert. Vervolgens kun je gratis berichten versturen naar andere mensen die ook watsapp op hun smartphone geïnstalleerd hebben. Het is enorm populair en wordt door honderden miljoenen mensen gebruikt. Het enige wat je wel moet hebben is een internetverbinding!

Facebook


Facebook is een makkelijke manier om iedereen in één klap op de hoogte te houden van je nieuwe leven in het buitenland. Je kunt er berichten plaatsen en foto's. Vrienden kunnen je bericht 'liken' en een reactie achter laten. Ook dit is weer gratis!

Bloggen


Veel emigranten beginnen een blog waarop ze vertellen hoe het hun vergaat. Een blog biedt meer mogelijkheden en je hebt meer zeggenschap over hoe het er uit ziet dan op een Facebook pagina.

Instagram


Instagram is een gratis mobiele app om digitale foto's of video's uit te wisselen middels mobiele apparaten. Anders dan hierboven genoemde manieren om contact te houden is Instagram alleen visueel.

Brieven schrijven


Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen je belevenissen als emigrant simpelweg aan papier toe te vertrouwen, en zo een brief te schrijven. Veel mensen vinden het nog erg leuk om 'ouderwets' post te krijgen. Het nadeel is dat je alleen de persoon die de brief ontvangt op de hoogte houdt, en het gaat allemaal een stuk langzamer.

Emigranten: het belang van een smartphone


Alle genoemde mogelijkheden om contact te houden met je vrienden en familie zijn mogelijk met een smartphone. Instagram kán zelfs alleen maar met een smartphone. Het voordeel van een smartphone is dat je hem altijd bij je hebt.

Daarnaast moet je als emigrant veel regelen, en ook dan is de smartphone handig. Zeker als een vaste telefoonaansluiting op zich laat wachten, wat helaas nogal eens voorkomt. Kijk maar een aflevering van Ik Vertrek!

Om je smartphone in goede conditie te houden is het verstandig een smartphone hoesje aan te schaffen. Een smartphone hoesje beschermt je smartphone tegen krassen en valpartijen. Hoesjes kun je kopen in winkels, maar ook online. Op bijvoorbeeld gsmpunt vind je onder andere iPhone 6 hoesjes.

Lees ook de post over handige apps voor expats!

smartphone hoesjes



Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Emigratie naar de VS: Ithaca New York

Inge de Kruijff (35) emigreerde in 2005 met haar toenmalige man naar de VS.

Vijf jaar in Ithaca New York



Ze woonde vijf jaar lang in Ithaca New York. Ithaca is een dorp in de Fingerlake region in upstate New York en ligt op een kleine vijf uur rijden van de stad.

Inge en haar man woonden daar in een vrijstaande woning op een heuvel, langs een groot meer.

Inmiddels woont Inge weer  in Nederland en heeft een nieuwe partner waarmee ze een samengesteld gezin heeft.

Dit is haar verhaal!

ithaca


Hoe vond je de overgang van Nederland naar de VS? 


De overgang was geweldig. Ik beleefde de kleinste dingen als een groot avontuur. Tegelijkertijd was het heel eenzaam, want mijn man werkte en ik zat negen maanden thuis totdat mijn workpermit akkoord was. Je kent niemand en je zoekt een weg in een nieuw land. Dat was voor mij destijds reden om te gaan bloggen.

Hoe was het leven als vrouw/moeder in de VS? 


Het dagelijks leven was vergelijkbaar in Nederland. Ithaca, NY is een vrij liberaal dorp in een conservatieve regio. De vrouwen waarmee ik in contact kwam, waren bijna allemaal thuisblijfmoeders die het gezin draaiende hielden. Zij gingen er prat op dat manlief niet veel hoefde te doen. Hij verdiende het geld en zij zorgden thuis.

In de jaren ging ik daar wel in mee, ook al bleef ik parttime werken nadat ik kinderen kreeg. In Nederland eisen vrouwen hun tijd veel meer op. Daartegenover staat dat het leven in Nederland in een hogere snelheid gaat. Er wordt veel meer gedaan in dezelfde 24 uur. Efficiëntie is ons motto.

Hoe zag een standaard-dag er uit bij jou in de VS? 


Voordat ik kinderen had werkte ik 40 uur per week, en was het leven vergelijkbaar met Nederland. Opstaan, ontbijt, werken, boodschappen, koken, relaxen en naar bed.

Nadat ik kinderen kreeg, was ik veel meer thuis. En ging ik meer dan ooit mee in het ritme en idee van het ‘in dienst staan’ van je man en het gezin. Ik ging ’s ochtends vroeg fitnessen, en nadat mijn man naar zijn werk was, het huishouden doen. Ik had geregeld een ‘playdate’ en als de kinderen sliepen werkte ik vanuit huis.

Was moederen in de VS vergelijkbaar met moederen in Nederland? 


Moeder zijn is overal hetzelfde. Ik heb geen andere idealen voor mijn kinderen nu, dan toen ik in de VS woonde. Hollandse nuchterheid raak je niet snel kwijt.

Een jaar borstvoeding was de norm


Maar er zijn wel duidelijk andere gewoontes en normen. Ik weet nog heel goed dat ik de tweeling borstvoeding gaf. Ze waren circa acht maanden oud, en ik was het spuugzat. In de VS, in die regio, was het niet meer dan normaal je kinderen een jaar borstvoeding te geven. Iedere keer als ik aangaf dat ik het lastig vond en wilde stoppen werd er door de omgeving verbaasd gereageerd. Ook door de artsen. En dat is dan je referentiekader.

Met 9 maanden was ik in Nederland en daar hoorde ik: 'Jeetje, een tweeling borstvoeding geven. En dat zo lang. Knap hoor, ik deed met een kind 8 weken.' Ik denk dat Nederlandse moeders vrij nuchter zijn, en in de VS zijn ze soms overbeschermend.

Wij denken: 'Een keertje vallen hoort er bij. Buiten spelen is gezond. Jongens stoeien nu eenmaal meer, lost zich vanzelf wel op.'  In de VS is dat veel lastiger. Speeltuinen zijn beperkt en vaak niet op loopafstand, dus ga je als moeder mee. Je ziet dus ook veel meer.

Wat zijn voor jou de grootste verschillen tussen je VS en Nederland? Wat spreekt je aan aan de VS?


Het grootste verschil tussen de regio waar ik woonde, en Nederland is het tempo waarin geleefd wordt. In de VS had ik 12 vakantiedagen per jaar, maar ik had eigenlijk geen vakantie nodig. Het tempo waarin geleefd wordt, ligt veel lager. Het leven was voor ons ook eenvoudiger.

Wat kan Nederland van de VS leren, en andersom? 


Dat is erg lastig te beantwoorden, omdat de cultuur compleet anders is opgebouwd. Dus voor alles wat ik nu ga zeggen  kan ik tevens een tegen argument bedenken.

Ik hoor in Nederland vaak dat Amerikanen zo ‘fake’ zijn. Maar ik mis hier een stukje beleefdheid en service. Ik zie dat als een kleine moeite. Het is echt een stuk prettiger als je geholpen wordt met een glimlach. Of als iemand even vraagt hoe het gaat, gewoon een kletspraatje maakt zonder dat daar meteen een innige vriendschap aan vast zit.

Amerikanen kunnen weer wat leren van de Nederlandse nuchterheid. Het groot, groter, grootst heeft echt wel voordelen, maar soms is genoeg, gewoon genoeg. Een vies shirt betekent niet dat je een slechte moeder bent. En een kind dat valt leert ook echt wel opstaan. Zoals mijn vriendin ooit zei: 'Je bent altijd net een stap te laat met het opvangen van je kind, dus haal adem. Drie stappen is ook goed.'

Was het moeilijk/makkelijk te integreren met de lokale bevolking? 


Integreren is een keuze.  Charles Groenhuijsen boek Amerikanen zijn niet gek heeft mij erg geholpen. Hij licht vele onderwerpen op verschillende zienswijzen toe. Een absolute aanrader als je verder wilt kijken naar Amerika dan films en een city-trip NY.

Ithaca, NY heeft een grote universiteit waar je allerlei nationaliteiten tegenkomt. Het leven op de campus is dan ook anders dan het leven ‘downtown’. Ik heb me bewust aangesloten bij een lokale kerkgemeenschap en ben vrijwilligerswerk gaan doen in de crisis opvang voor tienermoeders. Daar heb ik mensen leren kennen en vrienden gemaakt. Met enkele vriendinnen heb ik nog steeds wekelijks contact.

Had je last van heimwee? Zo ja, hoe ging je daarmee om? 


Ik heb heel veel last gehad van heimwee. En heimwee is een gemeen iets, want het sluimert. Er zijn vele dagen geweest die perfect waren. Je loopt buiten, de zon schijnt, de natuur is prachtig, maar je mist iets. En het is juist vaak op de dagen waar je het niet van verwacht. De grote feestdagen en verjaardagen vier je op een andere manier, dan was het niet erg. Maar juist op de kleine momenten van iedere dag, het net te laat realiseren dat het al bedtijd is geweest in Nederland en je dus niet meer kunt bellen. Dat is lastig.

Waarom kwam je terug naar Nederland? 


Na vijf jaar verliep ons visum, en moesten we kiezen: investeren in een advocaat en een residentie in de VS aanvragen of iets anders gaan doen. We besloten verder te kijken, en hebben op vele plekken in de wereld gesolliciteerd. Dat we uiteindelijk terug kwamen naar Nederland was simpelweg omdat mijn man hier een baan vond.

Hoe was de overgang van de VS naar Nederland? 


Zwaarder dan andersom. We vertrokken als pasgetrouwd stel met een dubbel inkomen in een periode dat de Nederlandse economie floreerde. Alles kon en niets was te gek.

We kwamen terug in een economische crisis. De politiek was compleet veranderd en de sfeer daardoor ook. Het leek wel alsof iedereen zichzelf beschermde, en minder sociaal was. Een baan zoeken was lastig. Zeker als ik uitging van mijn salaris in 2005. Een huis kopen leek ideaal met de dalende prijzen, maar een hypotheek krijgen was lastig.

Het lastige was dat onze verwachtingen en ideeën over Nederland niet klopten met de realiteit.

Zou je nog weer terug willen naar de VS? 


Ik wil heel graag terug naar de VS voor een lange reis, een uitwisseling, of een jaar. Maar niet als in terug emigreren. Ik mis vrienden daar, ik mis de rust, de eenvoud van het leven daar. Maar het is ook een beetje ' Het gras is altijd groener.' De heimwee zou ik niet nog eens willen testen.

Heeft de emigratie jou veranderd? 


Ja, absoluut. Ik heb heel veel geleerd, met name over mezelf. Ik weet beter wat ik wel en niet kan. Inmiddels ben ik net zo lang terug als dat ik weg ben geweest.

Heb je tips voor mensen die willen emigreren? 


Neem de tijd! Vooraf, maar juist ook daar. Neem een periode van minimaal een maand voordat je begint met werken, zodat je kunt wennen en herkennen wat plaatselijk handig en/of noodzakelijk is. Wij hadden de eerste 2 maanden geen auto. De supermarkt was op drie straten afstand, maar bleek 45 minuten lopen te zijn.

Wil je echt het lang beleven? Sluit je dan aan bij lokale bewegingen, vrijwilligerswerk, een kerk en laat het over je heen komen.

Bewonder, geniet, verwonder, leer en alles met een gezonde dosis zelfspot, want alles wat lijkt, kan heel anders zijn.

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Emigreren naar Tanzania

emigratie naar Tanzania
Tijdens een verpleegkundige stage in Tanzania leerde de Nederlandse Selma (1985) haar echtgenoot kennen. Een jaar later emigreerde Selma enthousiast naar een gebied op 10 kilometer afstand van het stadje Moshi..

Inmiddels runnen ze samen hun eigen bedrijf Makasa Tanzanian Safaris en hebben ze twee kinderen gekregen.

Dit is Selma's verhaal!

Overgang Nederland - Tanzania


'Ik was heel erg zeker van mijn keuze, en had er vooral heel veel zin in. Doordat mijn man hier opgroeide leerde ik veel van hem over de cultuurverschillen en de manier van leven hier. Dat heeft me goed geholpen. Als ik soms iets gek vond, kon ik daar met hem over praten. En dan probeerde ik de gedachten van de mensen hier te begrijpen.

Meteen na mijn verhuizing zijn we met ons gezamenlijke bedrijf Makasa gestart en dat heeft mij veel positieve energie gegeven. Ik was de eerste maanden heel druk hiermee en genoot met volle teugen.

Wonen in Tanzania


Tanzania is een prachtig land met bijzondere mensen. Wij wonen 10 kilometer buiten het stadje Moshi. Vanuit onze tuin hebben we een prachtig uitzicht op de Kilimanjaro (hoogste berg van Afrika). Ngomi’s ouders wonen al ruim twintig jaar op dit stukje land en wij wonen in het huis naast hun. We zijn dus buren. Dat is heel gebruikelijk in Tanzania. En al moest ik eerst even aan dat idee wennen, nu vind ik het heerlijk! Gezellig dat je hier allemaal samen leeft en iedereen altijd welkom is. We hebben altijd wel een logé en niks is te veel. We hebben koeien en kippen aan huis, een grote tuin, moestuintje en een zwembad. Het is een fantastische plek om te wonen en op te groeien.

Heimwee 


Ik heb nooit last van heimwee. We gaan gemiddeld twee keer paar jaar naar Nederland. Elke januari vanwege werk. Dan staan we op de vakantiebeurzen. En dan vaak nog een keer om familie en vrienden te zien. Voor mij zijn die paar weken per jaar precies genoeg om Nederland niet te missen.

Moederen in Tanzania


Ik voed mijn kinderen behoorlijk Westers op, want dat zit nou eenmaal in me. Vaak doe je dingen automatisch zoals je dat vanuit huis hebt meegekregen. Maar ik vind dat er hier heel veel voordelen aan het moederschap zitten.

Zo hebben we een vaste oppas voor onze kinderen, aan huis. In Nederland zou je dat een au pair noemen. Ik had niet gedacht dat ik die ooit zelf zou hebben voor mijn kinderen. Dat is echt een luxe vind ik. Het geeft mij ruimte om te werken, en het geeft Ngomi en mij ruimte om af en toe dingen samen te doen. Bijvoorbeeld uit eten gaan.

Kinderopvang centra heb je hier niet.

Opvoeding


Tanzaniaanse kinderen zijn over het algemeen veel beleefder dan Nederlandse kinderen. Hier moeten de kinderen respect hebben voor iedereen die ouder is dan zij. Maar ook tegen bijvoorbeeld leraren in de klas. Er is voor kinderen weinig ruimte voor discussie. Ze moeten gewoon luisteren. In Nederland is dat wel heel anders.

Huishoudelijke hulp


We hebben ook hulp in het huishouden. Hier is dat heel gebruikelijk, en ik moet zeggen: 'Wat wen je daar snel aan!' Natuurlijk zijn er ook dingen waar je heel erg aan moet wennen. Zo valt de stroom heel vaak uit. Het kan zo maar gebeuren dan we 12 uur achter elkaar geen stroom hebben. Dat is hier heel normaal. Verder kan je zorgen hebben over tropische ziektes (Malaria) en de slechte gezondheidszorg hier. Dat houd mij niet dagelijks bezig, maar als een van de kinderen echt ziek is, is dat wel altijd een extra zorg.

Zwemles en kinderfeestjes in Tanzania


De meeste Tanzanianen kunnen niet zwemmen, alleen diegene die aan de kust zijn opgegroeid. Op de Internationale School kan je kind zwemles krijgen.

Wat betreft kinderfeestjes: onder de Expats wordt er vaak een behoorlijk aantal kinderen uitgenodigd. Soms zelfs de hele klas! Verder gaat het wel redelijk hetzelfde als in Nederland.

Een standaard-dag in Tanzania


Rond 05.30 uur beginnen de vogels te fluiten en wordt het langzaam licht. Dan zijn onze kinderen ook meteen wakker. Aankleden, ontbijten en om 07.15/ 07.30 uur zeggen we dag tegen onze zoon (2 jr) en vertrekken we vanuit huis, in de auto, naar ons kantoor. Ons kantoor ligt naast het hotel waar onze klanten doorgaans hun reis starten. Om 07.45 uur openen we het kantoor, computers opstarten en klanten begroeten die vaak de vorige avond zijn aangekomen. Om 08.15 uur breng ik onze dochter (4 jr) naar school. De school ligt ook naast ons kantoor, dus dit kan ik lopend doen. Als ik terug kom ga ik aan het werk. Ik werk meestal tot 15.00 uur. Dan halen we onze dochter weer op, rijden we naar huis. Tussen 15.30 – 17.30 uur ben ik met de kinderen: zwemmen, huiswerk, spelen. De kinderen eten rond 18.00, dan douchen en naar bed. In de avonduren ben ik vaak nog aan het werk en dan vroeg ons bed in (meestal al om 21.30 uur!).

Arbeidsparticipatie vrouwen in Tanzania


Voor de Tanzaniaanse vrouwen is het heel gewoon om fulltime te werken. Kinderen zitten vaak op een boarding school, of zijn bij andere familieleden/ buren. Bij de Expat moeders werkt het merendeel niet of parttime.

Parttime banen zijn hier niet gebruikelijk. Op de InternationaleSchool zijn de kleuters al rond 11.00 uur uit. Dat is lastig voor werkende moeders. Lokale scholen gaan wel langer door. Onze dochter gaat nu nog naar een lokale school, van 08.15 tot 15.00 uur. Maar als ze 6 is gaat ze naar een Internationale School.

Tanzania versus Nederland


Alles is anders dan in Nederland in Tanzania. De cultuur, het klimaat, de gezondheidszorg, de infrastructuur. Ik vind het heel fijn om in een zonnig land te wonen. Ik wordt elke ochtend wakker met fluitende vogels en uitzicht op de besneeuwde Kilimanjaro. Wat wil een mens nog meer? Dat is voor mij echt kwaliteit van leven.

Maar omdat de culturen zo ver uit elkaar liggen, is integreren niet altijd makkelijk. In de ogen van de Tanzanianen blijf je altijd 'die Europeaan'.

Overigens is er wel één overeenkomst: iedereen loopt hier ook met een smartphone! Zelfs die mensen die in the middle of nowhere wonen hebben er een!

Wat we van elkaar kunnen leren


Nederlanders kunnen van Tanzanianen leren om wat meer bij de dag te leven. Plan niet alles weken vooruit. Kijk waar je op dat moment zin in hebt (tot op zekere hoogte), neem wat meer tijd voor elkaar, kijk niet altijd op je horloge, help elkaar waar je kan, en groet elkaar op straat.

Daar tegenover staat weer dat Tanzanianen van Nederlanders kunnen leren om iets meer te plannen, meer op hun horloge te kijken en zich beter aan gemaakte afspraken te houden.


Mijn tips voor mensen die willen emigreren


'Bezuinig nooit op een vliegticket naar huis.' 

Dat is wat mijn man zei toen ik verhuisde, en dat is het beste gevoel ooit. Zo heb je nooit het idee dat je niet naar huis kan, of nog één of twee jaar moet wachten voordat je weer ‘mag’. Wij hebben hier een potje voor. Mocht ik er nou helemaal door heen zitten, dan kan ik zo even naar Nederland vliegen. Die gedachte is heerlijk!

En maak er iets moois van! Ik geniet ontzettend van mijn werk, en zou hier niet kunnen leven als ik niet ook iets voor mezelf zou hebben. Werk, vrijwilligerswerk, kinder/mamaclubjes etc.

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Emigreren naar de VS: New Jersey

emigreren naar de VS
Karin, Bas en hun kinderen

Karin (38) en haar man Bas hadden een verblijf in het buitenland al eens besproken. Maar toen kwamen de kinderen, Anne (9) en Daan 7), en verdween het idee naar de achtergrond.

Toen kreeg in 2012 Bas, die register accountant is, een aanbod om voor zijn bedrijf twee jaar in de VS te gaan werken. Zowel Karin als Bas grepen deze kans met beide handen aan. In februari 2013 verhuisde het gezin naar de staat New Jersey, op een half uurtje rijden van New York City.

Dit is het emigratieverhaal van Karin, Bas en hun kinderen!

Hoe we wonen in de VS


'We wonen hier in een groot vrijstaand huis. Veel groter dan ons huis in Nederland. We hebben ons huis in Nederland trouwens wel aangehouden en verhuurd, zodat we daar deze zomer weer naar terug kunnen. Van een dorpje onder de rook van Rotterdam kwamen we terecht in het Wassenaar van Amerika.



Dat was wel even wennen. Er is heel veel ruimte tussen de huizen, de tuinen zijn enorm en ons huis grenst aan de achterkant aan een bos, zodat de herten en eekhoorns letterlijk door je achtertuin lopen. We voelen ons hier enorm op ons gemak. Ik vind vooral de keuken heel prettig. Het is een soort woonkeuken waar we bijna altijd te vinden zijn.

Overgang van Nederland naar de VS


Ik vond de overgang vrij soepel gaan. Het scheelde dat er hier nog een Nederlands gezin woont, waarvan de man bij hetzelfde bedrijf werkt als Bas. Zij gaven ons veel waardevolle tips over basale dingen als: waar doe je je boodschappen, hoe kies je een huisarts en welke leuke dingen zijn er te doen voor de kinderen. Het is heel fijn als je meteen bij iemand terecht kan voor dat soort dingen.

Verder vond ik het wel moeilijk dat met name sommige Amerikaanse moeders erg gesloten zijn. Ik maak al gauw een praatje, en ben dan niet bang om dingen te vertellen die even niet zo lekker gaan. Bijvoorbeeld in de opvoeding. Nou, dat is hoogst ongebruikelijk, om je vuile was buiten te hangen. Ik heb flink moeten zoeken om vriendinnen te maken. Gelukkig is dat na een paar maanden wel gelukt, maar in het begin voelde ik me daardoor best eenzaam en heb ik mijn vriendinnen en het schoolplein thuis behoorlijk gemist.

De kinderen


Wat betreft de kinderen kon Daan heel makkelijk wennen. Hij kwam in een kleine klas met veel individuele begeleiding en maakte meteen vriendjes. Voor Anne was het een ander verhaal. Zij heeft haar hartsvriendin in Nederland lang gemist en heeft zich, erop terug kijkend, bijna een jaar lang niet op haar plaats gevoeld. Dat was ook voor ons moeilijk. We merken dat ze eigenlijk pas dit schooljaar helemaal geïntegreerd is, fijne vriendinnen heeft en meer zelfvertrouwen heeft.

Overigens ging het met de taal met allebei de kinderen heel erg snel, binnen drie maanden spraken ze vloeiend Engels. Daar hebben we wel versteld van gestaan!

Integreren in de VS


Om te integreren ben ik gaan helpen bij de kinderen op school, en heb ik een baantje gezocht. Verder vonden we aansluiting bij de collega's van Bas. Op dit kantoor werken mensen van over de hele wereld. Allemaal voor een aantal jaar. Zij zitten dus in hetzelfde schuitje als wij.

Ik geniet er altijd van als we met collega’s afspreken, en we aan tafel zitten met een gezin uit Servië, een gezin uit Louisiana, een jongen uit Zwitserland, een stel uit Argentinië en een kersvers gezinnetje met baby uit Korea. Dan realiseer ik me wat een bijzondere ervaring het is om dit allemaal mee te mogen maken.

Het leven als vrouw/moeder in de VS


Het leven als vrouw en moeder is vergelijkbaar met Nederland. Het grootste verschil is dat alles met de auto wordt gedaan. Je ziet niemand op de fiets. Voor de leeftijd van onze kinderen is dat nog niet zo erg. Maar als ze ouder worden, kunnen ze dus nergens heen zonder dat een ouder haalt of brengt. Dat vind ik geen gunstige ontwikkeling.

In Nederland kunnen kinderen op een gegeven moment zelf op de fiets naar school, sportclub of zwembad. Dat gebeurt hier niet. De kinderen kunnen op hun 16e aan rijles gaan beginnen en tot die tijd zijn de ouders dus verantwoordelijk voor het vervoer.

Een doorsnee dag in mijn leven in de VS


Een standaard doordeweekse dag ziet er bij ons ongeveer zo uit.

  • ’s Ochtends maken Bas en de kinderen zich klaar voor school en werk. Ik maak de boterhammen. Ik breng de kinderen naar school, en ga dan boodschappen doen of dingen in huis. 
  • Om 10.45 uur moet ik naar mijn werk. Ik werk als ‘recess aide’ op een van de basisscholen bij ons in het dorp. Niet die van de kinderen, maar wel in de buurt. Dat is elke dag van 11 tot 13 uur. Het werk komt neer op toezicht houden op de kinderen tijdens hun pauze en lunch. Alle kinderen lunchen hier op school, er gaat niemand naar huis tussen de middag. Het is geen hogere wiskunde, maar ik vind het leuk om met de kinderen om te gaan. Het geeft me een doel en ik heb er een paar aardige mensen leren kennen.
  • Daarna ga ik naar huis om te eten. En dan heb ik nog een uurtje voordat het tijd is om de kinderen uit school te halen. 
  • Na school drinken we even wat met z’n drieën en dan is het tijd voor huiswerk. Anne is per dag zo anderhalf uur bezig met huiswerk maken!
  • Na het eten kijken we altijd het Nederlandse Jeugdjournaal via Uitzending Gemist en doen we nog een spelletje of lezen we voor. 

Tweedeling: thuisblijfmoeders en werkende moeders


Er is hier een duidelijke tweedeling: thuisblijfmoeders en werkende moeders. De werkende moeders werken bijna allemaal fulltime. Parttime is heel ongebruikelijk, en wordt door de meeste bedrijven niet gefaciliteerd. Sommige moeders hebben het goed voor elkaar en mogen bijvoorbeeld een paar dagen vanuit huis werken of zijn een eigen bedrijfje vanuit huis gestart.

Voor expats is dat lastig, omdat je voor thuis werken vaak eerst goodwill moet opbouwen. En een eigen bedrijfje moet je kunnen oppakken en meenemen, tenzij je van plan bent te blijven wonen in je nieuwe land.

Ik vond het overigens niet erg om het eerste jaar niet te werken en thuis te zijn voor de kinderen. Ik zag het als een soort sabbatical, en de kinderen hadden de ondersteuning hard nodig.

Kinderopvang in de VS


Opvang regelen is niet moeilij. Heel veel gezinnen maken er gebruik van en er is dus een ruim aanbod. Dat gaat van nanny tot kinderdagverblijven tot voor- en naschoolse opvang. Het vervoer is ook allemaal geregeld tussen school en opvang met van die typisch Amerikaanse gele schoolbussen.



Werkgevers in de VS en vrouwen


Werkgevers zijn niet te vergelijken met Nederland. De mensen krijgen maar heel weinig vakantiedagen. Met 10 dagen op jaarbasis ben je de koning te rijk. Er zijn mensen die in hun eerste jaar helemaal geen dagen krijgen. Wat je opneemt is voor eigen rekening.

Lange dagen, werkweken van 50 tot 60 uur


Er worden over het algemeen lange dagen gemaakt en werkweken van 50 tot 60 uur zijn geen uitzondering. Er zijn mensen die naast hun doordeweekse baan ook nog in het weekend werken om rond te kunnen komen.

Hard werken wordt beloont


Aan de positieve kant, is er veel ruimte voor groei als je het goed doet. Mensen die boven de norm uitsteken worden veel meer geprezen en beloond dan in Nederland. Daar geldt toch vaak dat je maar beter niet met je hoofd boven het maaiveld kan uitsteken. Dat geldt overigens voor de hele Amerikaanse maatschappij, niet alleen voor het zakenleven.

School in de VS


De schooltijden zijn van 8.50 uur tot 15.20 uur. Zoals gezegd blijft iedereen voor de lunch over.

Vooral de hogere groepen krijgen buitensporig veel huiswerk, en dat is ons een doorn in het oog. Het is bijna alleen maar herhaling van de stof die ze in de klas ook al hebben behandeld en dodelijk saai. Een hele week lang elke dag oefeningen met dezelfde woorden, en de volgende week dezelfde oefeningen met nieuwe woordjes. Verder sommen, tafels oefenen en een half uur lezen, waarbij er soms ook nog extra opdrachten zijn voor Spaans of ‘social studies’. Anne is gemiddeld elke dag anderhalf uur bezig en dat vinden wij echt veel te gek voor een kind van 8 of 9. Er blijft bijna geen tijd over voor ontspanning en gewoon spelen.

Veel aandacht voor talentontwikkeling


Op scholen wordt veel aandacht besteedt aan de talenten van kinderen die buiten de ‘reguliere’ schoolactiviteiten zoals rekenen en lezen liggen. Er zijn aparte leerkrachten voor handarbeid, computeronderwijs, gym, muziek en de bibliotheek. Zo kan bijvoorbeeld talent op het gebied van tekenen / schilderen of muziek vroeg ontdekt en op jonge leeftijd ontwikkeld worden.

Opvoeden in de VS


Volwassenen worden hier met de achternaam aangesproken door kinderen. De juffen zijn bijvoorbeeld mrs. Thompson. En als hier kinderen komen spelen, spreken ze mij ook zo aan. Dat vind ik van meer respect getuigen dan dat de leerkrachten en moeders met hun voornaam worden aangesproken. Ook worden ‘please’ en ‘thank you’ hier met de paplepel ingegoten. Hoewel, ik moet zeggen dat ik daar bij de kinderen waar ik mee werk niet altijd even veel van merk

Kinderen hebben drukke levens in de VS


Het valt me op dat de kinderen hier het heel druk hebben. Naast school en huiswerk zit iedereen op een sportclub, bespeelt een instrument, doet vrijwilligerswerk, zit bij de scouts, of alles tegelijk. De mogelijkheden voor kinderen zijn oneindig. Enerzijds is dat heel aantrekkelijk. Anderzijds slaan sommigen erin door, naar mijn mening. Als je een speelafspraakje wil maken, moet je dat bij sommige kinderen weken van tevoren inplannen, zodat het in het schema kan worden ingepast. Gelukkig is dat niet bij iedereen het geval en kunnen er soms, net als in Nederland, ook wel spontaan afspraken voor dezelfde dag worden gemaakt.

Zwemles in de VS: duur


Zwemles is hier minder standaard dan in Nederland. Maar veel ouders vinden het toch belangrijk. Het wordt dus ook zeker gegeven, maar de kwaliteit van het zwemonderwijs is niet te vergelijken met Nederland. Het is, in ieder geval in onze regio, erg duur en de kinderen krijgen in een diep bad les. Wie nog niet (een beetje) kan zwemmen, moet dus op de kant wachten tot het zijn beurt is om met de juf een rondje te maken. Als er vier kinderen in een groepje zitten, komt je kind in een les van een half uur dus effectief minder dan 10 minuten aan de beurt. Een goed alternatief is privéles, maar dat is vanzelfsprekend nog duurder. Anne had haar diploma’s al toen we hier kwamen en voor Daan hebben we een turbocursus gedaan toen we afgelopen zomer in Nederland op vakantie waren. 

Kinderfeestjes in de VS


Voor kinderfeestjes worden vaak alle kinderen uit de klas uitgenodigd. Dit heeft voor- en nadelen. Het voordeel is dat er niemand buiten de boot valt. Er zijn dus geen kinderen die nooit voor feestjes worden gevraagd. Zeker voor expatkinderen betekent dit dat ze er snel bij horen.

Het nadeel is dat er tussen de 20 en 30 kinderen op een feestje komen, en je kind dus ook 20 tot 30 kadootjes krijgt. Dat vind ik in het kader van consuminderen wel heel erg veel. Verder is een feestje geven dus ook niet goedkoop, met zoveel gasten. Wij hebben er zelf voor gekozen om steeds alleen de meisjes (voor Anne) of de jongetjes uit de klas (voor Daan) op de feestjes uit te nodigen. Dan zit je rond de 10 kinderen, dat is beter te doen.

VS in vergelijking met Nederland


Amerika blijft het land van de onbegrensde mogelijkheden. Voor ons geldt dat vooral qua activiteiten en reizen. Er ligt een heel continent aan je voeten met zo ongelooflijk veel diversiteit, dat je er een heel leven over zou kunnen doen om dat allemaal te ontdekken. Wij hebben dankbaar gebruik gemaakt van alle mogelijkheden die er zijn voor de kinderen. Ze hebben van alles geprobeerd, van kook- en toneelles tot honkbal en karate. In de vakanties en lange weekenden zijn we vaak op pad gegaan. Bijvoorbeeld naar Washington, Baltimore, de Niagara watervallen, Cape Cod, Maine, New Hampshire, Vermont en Pennsylvania. Ook vinden we het heel bijzonder om dichtbij zo’n wereldstad als New York te wonen. We hebben daar veel bezocht en ontdekt.

Wat Nederland leren van de VS


De gemeenschap waarin wij wonen is erg hecht. Is er iemand ziek? Dan wordt er geregeld dat er elke avond iemand voor het gezin kookt. Gaat iemand scheiden, en moet de moeder met de kinderen verhuizen? Iedereen kijkt of ze meubels of andere spullen hebben die ze kunnen gebruiken. Is er een kind ernstig ziek en heeft het gezin torenhoge ziektekosten? Dan wordt er een inzamelingsactie gehouden met tegoedbonnen voor de supermarkt en de lokale Hema.

Veel liefdadigheid


Er wordt heel veel aan liefdadigheid gedaan, voor ouderen, voor minderbedeelden, eigenlijk iedereen die het kan gebruiken. En ook veel kinderen doen aan vrijwilligerswerk en ‘fundraising’ voor het goede doel. Daar kunnen we in Nederland zeker nog wat van leren!

Taalgebruik is netter


Verder is het taalgebruik veel minder grof dan ik had gedacht. Op basis van de Amerikaanse films en TV die je in Nederland ziet, denk je dat iedereen vloekt en dat in elke zin wel een keer ‘fuck’ voorkomt. Dat is helemaal niet zo! Eigenlijk hoor ik nooit iemand vloeken, al helemaal niet met ernstige ziektes en ‘Oh my God’ is eigenlijk al ‘not done.' Beter is: ‘Oh my gosh’ om niemand voor het hoofd te stoten. Ook dat vind ik prettig. 

Wat de VS kunnen leren van Nederland


Amerika kan van Nederland leren om toleranter te zijn. Er is bijvoorbeeld nog een enorme homofobie waar wij ons weinig bij voor kunnen stellen. Ook een wat socialer werkklimaat, langer ouderschapsverlof en meer ondersteuning voor parttimers zou hier in goede aarde vallen.

Heimwee


Heel af en toe heb ik nog heimwee, maar dat komt gelukkig maar zelden voor. Als het al gebeurt, gaat het vooral over heimwee naar mensen, vooral familie en vrienden. Maar het grootste nadeel van in het buitenland wonen, dat je hen moet missen, heeft ook een groot voordeel. Je krijgt namelijk ontzettend veel tijd voor je gezin. Zeker in het begin heb je nog geen sociaal leven. Dus de weekenden zijn 100% quality time met je man en kinderen. En dat vonden wij een heel prettige afwisseling met ons drukke sociale leven in Nederland.

Tips voor mensen die willen emigreren


Bedenk goed wat de voor-en nadelen voor jullie persoonlijke situatie zijn. Maar wees ook niet te bang om de stap te zetten. Wij zijn heel blij dat we dit hebben gedaan. We hebben zoveel meegemaakt en geleerd.

We hebben mooie reizen gemaakt binnen Amerika, de kinderen spreken vloeiend Engels, waar ze de rest van hun leven plezier van zullen hebben.

We zijn als gezin nog hechter geworden, en de kinderen hebben veel waardevolle levenslessen meegekregen. Er was bijvoorbeeld een meisje in Anne’s klas die haar in het begin veel heeft geholpen, met de taal, maar ook door haar in de pauze te vragen mee te spelen. Dit jaar had Anne een nieuw meisje in de klas en deed zij voor haar hetzelfde Dat zijn dingen die je je kinderen niet kan leren door het te zeggen, alleen door het ze zelf te laten ervaren.'

Wat ik heb geleerd van onze emigratie


Wat ik zelf heb geleerd van onze uitzending is om vriendschappen een kans te geven. Ook als je weet dat die misschien maar van korte duur zijn. Ik ben hier geraakt door de mensen die, ondanks dat ze wisten dat wij hier maar voor twee jaar waren, toch met heel hun hart in ons leven zijn gestapt.

Ik vond mezelf vroeger best een sociaal type en een open persoonlijkheid. Maar als ik nu terugdenk hoe ik er in Nederland zelf in zou staan, als iemand uit het buitenland voor twee jaar bij ons bijvoorbeeld op school zou komen, dan weet ik niet of ik daar ook zo onvoorwaardelijk in was gestapt.

Ik denk dat ik vooral de kinderen zou willen beschermen voor een vriend of vriendin die op termijn weer vertrekt, om ze het verdriet van het afscheid te besparen. Als de mensen hier dat ook hadden gedaan, dan waren het voor ons twee heel eenzame jaren geworden. Maar in plaats daarvan hebben we een aantal mooie nieuwe vriendschappen gesloten en deze mensen zullen voor altijd deel uitmaken van ons leven, of dat nou met werkelijk contact is of door de mooie herinneringen.

Daar zijn we heel dankbaar voor en ik denk dat dit voor ons hele gezin een les is die we nooit meer zullen vergeten.

Wil je meer lezen van Karin?


Bezoek dan haar blog!

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Emigreren en ondernemen

factuur maken

Vrijwel alle emigranten die meedoen aan Ik Vertrek gaan ondernemen in hun nieuwe land. Een baan is voor de meeste emigranten een noodoplossing. Alleen van toepassing als het nieuwe bedrijf niet genoeg opbrengt.

Horeca ondernemingen zijn populair onder emigranten


Veel van de emigranten beginnen een bedrijf in de horeca. Denk aan een camping, hotel overnemen, een Bed and Breakfast beginnen etc. Deze emigranten zijn vaak zo blij met hun nieuwe woonomgeving dat ze die graag willen delen met anderen. En bovendien is het een manier om in het nieuwe land aan de kost te komen natuurlijk.

Reservepotjes raken snel leeg


De meeste emigranten vertrekken met een reservepotje. Dat gebruiken ze voor de noodzakelijke reparaties en om bijvoorbeeld een oude schuur om te toveren in mooie slaapkamers voor gasten. Of hotelkamers up-to-date te brengen. Maar net zoals in Nederland, zie je ook in het buitenland dat kosten van een verbouwing vaak tegenvallen. En hoger uitpakken dan voorzien.

Er moet ook geld bínnen komen!


Daarom is het als emigrant en ondernemer in het buitenland belangrijk dat er ook weer geld bínnenkomt. Zo voorkom je dat er alleen maar geld uit gaat. Je kunt mensen contant laten afrekenen voor je dienst of procuct, maar je kunt ook een factuur maken en die opsturen of geven. Het voordeel van een factuur is dat het professioneler oogt. En als je de kopie houdt, en in een ordner doet, zorg je voor een overzichtelijke administratie.

Facturen maken in het buitenland


Als je als emigrant gebruik maakt van facturen vergeet dan niet een uiterste betaaltermijn te vermelden. Bijvoorbeeld: 'Graag betalen binnen 31 dagen.'

Door gebruik te maken van een online service als bijvoorbeeld Thinq kun je makkelijk controleren of een factuur al betaald is of niet. En zo niet, dan kun je met één druk op de knop een herinnering sturen. Erg handig voor mensen die het vooral leuk vinden om met hun bedrijf bezig te zijn. Maar niet zo goed zijn met de administratie.

N.B. Ook in het buitenland heb je te maken met BTW. Ook al heet het daar vaak anders.

Ondernemen in het buitenland: tips

  • Houdt rekening met het cultuurverschil. Je ziet vaak dat emigranten oplopen tegen trage ambtelijke molens in het buitenland.
  • Check van te voren goed of je vergunningen nodig hebt. En probeer die zoveel mogelijk van te voren te regelen. Zoals gezegd: soms verloopt een aanvraag ontzettend traag!
  • Vraag naar ervaringen van collega emigranten/ondernemers. Als nieuwkomer ken je de ongeschreven regels nog niet. Door ervaringsverhalen kun je deze achterstand inhalen.
  • Legaliseer voor je vertrekt je Nederlandse diploma's zodat ze geldig zijn in je nieuwe land.

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Reizen naar Engeland: verschillende mogelijkheden

ferry naar Engeland
Wie een emigratie naar Engeland overweegt heeft diverse mogelijkheden om het land eerst eens rustig te verkennen.

Je kunt naar Engeland reizen op de volgende manieren:
  • Met het vliegtuig naar Engeland 
  • Met de trein naar Engeland
  • Met een busreis naar Engeland
  • Met de ferry naar Engeland 

Met het vliegtuig naar Engeland 


Toen we nog geen kinderen hadden reisden mijn man en ik een keer naar Londen met het vliegtuig. We kozen voor Easyjet. Dat was een goedkope en snelle optie. We stapten op het vliegtuig in Amsterdam, en landden op het vliegveld van Luton. Vanaf daar was het nog een uur of twee met de trein naar Centraal Londen.

Met de boot naar Engeland 


Later, toen we kinderen hadden reisde ik in mijn eentje naar een conferentie van de organisatie Fulltime Mothers in Londen. Ik vertrok vanuit onze woonplaats met de trein naar Rotterdam. Daar stapte ik aan boord. De bootreis duurde ongeveer 6 uur.

In Harwich stapte ik op de trein naar Londen. Het leuke aan de boot was dat er diverse restaurants waren, een casino en een bioscoop! Ik heb me prima vermaakt tijdens de reis!

Met de ferry in 2 uur naar Engeland


Maar je kunt ook voor een snellere variant kiezen. Dan ben je in twee uur varen in Engeland. Je stapt dan op in Duinkerk, en komt aan in Dover. Met de ferry naar Engeland kan maar liefst 12 keer op een dag. Je hoeft dus geen zorgen te hebben dat je 'de boot mist'! Er komt zo weer een andere!

Met de bus naar Engeland 


Zelf ben ik nog nooit met de bus naar Engeland gegaan. Maar mijn twee dochters wel. Ze reisden met de trein naar Utrecht, en stapte daar op de bus naar Engeland. De bus reist naar Calais, en gaat daar door de Eurotunnel.

 Je kunt het beste 's nachts reizen als je met de bus gaat. Want het is een behoorlijk lange zit! Als je de tijd kunt doden met slapen is dat mooi meegenomen.

Met de trein naar Engeland


Als je met de trein naar Engeland wilt reis je vanuit Nederland met de supersnelle Thalys naar Brussel. En daar stap je op de Eurostar hogesnelheidstrein naar Londen.

Verschillende reismethodes


Al deze reismethodes hebben hun voor- en nadelen. Van mijn dochters weet ik dat de busreis best pittig is. Het is een lange zit!

Het fijne aan reizen met de ferry naar Engeland is dat de reis zelf ook al leuk is! Dat vond ik tenminste.

Nederlandse moeders in Engeland


Eline in Engeland
Ingrid in Engeland

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post

Tv, internet en bellen in het buitenland



In Nederland heb je het waarschijnlijk goed geregeld. Je beschikt over een goed werkende telefoonaansluiting, internet en tv.

Misschien heb je een zogenaamd alles in 1 pakket. Of misschien heb je internet via Tele2, tv via Ziggo en telefoon via KPN. Het is allemaal mogelijk.

Maar als je emigreert verandert dit natuurlijk. Je zult in je nieuwe land opnieuw een telefoon, tv en internet aansluiting moeten regelen.

Tv in je nieuwe land


Als je de tv aansluit in je nieuwe land, dan krijg je waarschijnlijk de tv-kanalen van dat land. De kans dat daar Nederlandse kanalen bij zijn is nihil.

Sommige emigranten vinden dat prima. Zij hebben toch geen behoefte aan Nederlandse tv. Anderen vinden het wel jammer. Ze kijken graag nog bepaalde bekende programma's. Gelukkig kunnen zij dankzij internet hun lievelings shows gewoon blijven kijken. Of belangrijke voetbalwedstrijden!

Internet in je nieuwe land


Via internet kun je namelijk websites bezoeken als tvblik.nl en uitzendinggemist.nl. Je typet de titel van het programma dat je wilt kijken in, en voila! Met dank aan je computer en internet kun je gewoon weer Nederlandse 'tv kijken'.

Telefonie in je nieuwe land


Tegenwoordig skypen veel emigranten met familie en vrienden. Dat is namelijk gratis! Er is zelfs een heus boek getiteld Gelukkig hebben we skype! over het emigrantenbestaan.

Daarnaast kiezen de meeste emigranten ook voor een gewone telefoonaansluiting. Dat dit niet altijd even makkelijk gaat zie je in programma's als Ik vertrek. Sommige emigranten zitten maandenlang zonder telefoon en zonder internet.

Noodgedwongen bezoeken ze internetcafé's om toch van het internet gebruik te kunnen maken.

Als een telefoonaansluiting lang op zich laat wachten, kan een smartphone tijdelijk uitkomst brengen.

Internet, tv en telefonie in het buitenland


Aansluitingen en pakketten zijn per land verschillend. Zoek daarom ruim van te voren uit wat de opties zijn op het gebied van telefonie, tv en internet, zodat je niet maandenlang zonder telefoon of internet hoeft te zitten.

Regel zoveel mogelijk vanuit Nederland.

Waar je nog fijn gebruik kunt maken van je alles in 1 pakket!


Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
View Post
Previous PostOlder Posts Home