Fietsen is voor losers in sommige landen

zondag 1 oktober 2017 / Leave a Comment
Wist je dat in sommige landen fietsen wordt gezien als iets dat voor losers is? Winnaars hebben daar een auto! 

In Nederland fietst in principe iedereen: rijk of arm, ongeacht leeftijd, geslacht of etniciteit. Ik had er nooit bij stilgestaan dat fietsen iets voor losers zou kunnen zijn.

Fietsen in Amerikaanse films


In feelgood films uit Amerika zijn mannen die fietsen in plaats van auto rijden vaak losers die geen goede baan hebben. Of ze zijn alternativelingen op Birkenstocks.

Onderstaand fragment van Steve Farrell in de film The 40 year old virgin is een prachtig voorbeeld van negatieve associaties met fietsen:

 


Hoe Amerikanen kijken naar onze fietsgewoontes


In onderstaand fragment een voorbeeld van hoe de Amerikanen kijken naar onze fiets gewoontes.



Toch wordt fietsen ook in de VS gewoner, mede door de invloed van de hipsters!

Altijd weer leuk die culturele verschillen : )

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Hygge: een kijkje in de Deense cultuur

zondag 3 september 2017 / Leave a Comment

In het boek Hygge, de Deense kunst van het leven geeft Meik Wiking een fascinerend kijkje in het dagelijks leven van de Denen. Meik Wiking is CEO van het Happines Research Institute in Kopenhangen.

Hygge staat centraal in dit boek, dat een echte must-have is voor Deense emigranten!

Een paar leuke weetjes over Denen uit Hygge


  1. Ze branden heel veel kaarsen!
  2. Ze snoepen meer dan gemiddeld.
  3. Ze hebben 6-urige werkdagen.
  4. Om 16 uur gaan Denen naar huis om bij hun gezin te zijn.
  5. Overwerken wordt gezien als een signaal dat je inefficiënt werkt!


Deense Hygge


Hygge staat voor gezelligheid. Maar daarnaast nog veel meer. Hygge betekent ook:

  • Bezinning
  • Je losmaken van de dagelijkse sleur
  • Tot jezelf komen
  • Tijd doorbrengen met je familie en vrienden
  • Warmte
  • Natuur
  • Zoetigheid
  • Kaarsen branden
  • Terug naar de basis
  • Liefde


Korte reportage over Hygge


In onderstaand filmpje wordt hygge nader onderzocht door een Amerikaanse journaliste. Ze praat met Meik Wiking en bezoekt een Deense gezin in de VS.

Het filmpje duurt maar 4 minuten en is zeer de moeite waard.



Over het boek Hygge, de Deense kunst van het leven


Hygge, de Deense kunst van het leven is een echte aanrader. Niet alleen is het mooi vormgegeven, het biedt ook een blik in het Deense leven. Of je nou gewoon interesse hebt in de Deense cultuur, of emigratieplannen hebt, dit boek is super interessant.

Praktische informatie over Hygge, de Deense kunst van het leven


Hygge, de Deense kunst van het leven is voor 19,95 te koop bij bol.com.

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Emigreren naar de VS: het verhaal van Margreet

zondag 6 augustus 2017 / Leave a Comment

Margreet Weijers (50) heeft samen met haar man Leen vier kinderen: Steven (1992), Victor (’96), Ruben ('98) en Maxine ('02).

Na haar VWO-diploma rondde Margreet succesvol de opleiding to internationaal secretaresse bij Schoevers af, en ging ze aan de slag bij een Amsterdams advocatenkantoor.

Haar man Leen is geofysicus, en ze wisten dat de kans groot was dat hij een baan in het buitenland zou krijgen. Dat gebeurde inderdaad, en zo emigreerde het gezin van Nederland naar San Francisco.

emigratie naar VS
Van Nederland naar San Francisco


Dit is het verhaal van de emigratie van Margreet.

Overgang Nederland - VS

De overgang van Nederland naar de VS was groot. Ik was altijd druk bezig met de combinatie baan-kind, en ineens zat ik in de VS. Ik kende niemand, mijn man maakte lange dagen en was veel op reis. Ik moest echt moeite doen om mensen te leren kennen.

Daarom werd ik lid van de plaatselijke Mothersclub, die veel activiteiten organiseerde. Via de preschool van onze zoon leerde ik ook mensen kennen. Ik deed mijn zoon op een aantal clubjes (voetbal, hockey) en zo leerden we ook weer mensen kennen.

Na een jaar verhuisden we naar een huis in het dorp zelf, naast de elementary school. Het appartementencomplex bleek te eenzaam voor mij. In de nieuwe straat zat ook een preschool en een daycare. In korte tijd werden onze 2e en 3e zoon geboren en een paar jaar later onze dochter.

Ik werd actief in het bestuur van de preschool, maakte veel nieuwe kennissen. Zo'n netwerk is erg belangrijk als er geen familie is die bij kan springen. Bij tandarts-, kapper- of doktersbezoeken bijvoorbeeld is het erg handig als je de kinderen even een uurtje bij iemand kunt stallen.

Moederen in de VS


Amerika is natuurlijk een westers land, en California is een liberale staat. Hoewel er cultuurverschillen zijn, is het leven als moeder/vrouw niet heel anders dan in Nederland. 10 jaar geleden verhuisden we naar Denver, Colorado, en ook dat is een vrij ruimdenkende staat. Omdat we al 22 jaar in Amerika wonen ziet een standaarddag nu er heel anders uit dan een standaarddag 20 jaar geleden.

emigreren naar de VS


De grote lijnen blijven hetzelfde:

  • kinderen de deur uit werken naar school (dat gaat nu een stuk makkelijker dan 15 jaar geleden),
  • rondje hond en huis
  • boodschappen etc.
  • terug naar huis
  • kinderen ophalen uit school
  • toezien op huiswerk maken
  • ze naar sport en andere clubjes brengen en halen


Ik hielp vroeger veel mee op school, nu ben ik actief in het vrijwilligerswerk.

Arbeidsparticipatie


Amerika is een enorm groot en divers land. Daarom is het moeilijk algemene uitspraken te doen over de gewoontes wat betreft arbeidsparticipatie. In California, en ook in Colorado werken moeders parttime, fulltime of zijn thuis. Op de scholen is er before- en aftercare. Preschool begint vanaf ongeveer twee-en-eenhalf. Voor die leeftijd zijn gastouders een populaire optie. Dat heet daycare en er is een licentie nodig voor de gastouder. In California zag ik ook veel nannies.


Zwangerschapsverlof


De regeling omtrent zwangerschapsverlof is niet zo goed als in Nederland. Er is weinig wettelijk vastgelegd. Bedrijven hebben hun eigen regeling (of niet) wat betreft zwangerschapsverlof. Er wordt vaak doorgewerkt tot 1 of 2 weken voor de bevalling, en 2 of 3 weken na de bevalling gaan vrouwen weer aan het werk. Dit komt omdat het verlof vaak onbetaald is. Elk bedrijf is vrij eigen regels te maken.

Schoolsysteem


Er zijn hier 3 scholen:


  • Elementary, wat begint met Kindergarten (groep 2) en loopt door tot en met grade 5 (groep 7) met before en aftercare.
  • Middle school, grades 6-8 (groep 8 en 1 en 2 middelbare school). 
  • High school, grades 9-12.


Tot en met grade 10 is school wettelijk verplicht. Er valt nooit een les uit. Als de teacher ziek is wordt een vervanger geregeld, en desnoods staat een administratieve kracht voor de klas. In elementary en middle school kunnen kinderen de school overdag niet verlaten. In high school mag dat alleen met toestemming van de ouders. Dat kun je aan het begin van ieder schooljaar regelen.


Grote gele schoolbussen


De grote gele schoolbussen zijn een terugkerend beeld in het dagelijks leven. 's Ochtends met een hele groep ouders en kinderen op de bus wachten, uitzwaaien en 's-middags weer ophalen.

Bron: Wikipedia

De high school begint vroeg: het eerste lesuur begint om 7:10. De dag duurt tot 3 uur en daarna sporten ze in schoolverband tot 5 uur. Dit is niet verplicht, maar wordt door heel veel kinderen gedaan.

Zwemles


Zwemles is hier niet standaard. Bij de zogenaamde 'recreation centers' zit meestal een zwembad dat lessen aanbiedt. Dat heb ik gedaan met de kinderen. Je kunt je ook aansluiten bij een zwemclub en zo lessen nemen. Je moet dit zelf regelen en er zijn ook geen diploma's.

Kinderfeestjes



De kinderfeestjes zijn groter en uitgebreider dan in Nederland. Uitnodigingen mogen niet in de klas uitgegeven worden, tenzij de hele klas wordt uitgenodigd. Feestjes zijn vaak buitenshuis en elke club heeft wel een 'party package'.

Ingekocht vermaak


Zo kun je je feestje bij de taekwondoclub houden, in een banketbakkerij, een pottenbakkerij, de bioscoop, zwembad etc. De mogelijkheden zijn eindeloos. Als ouders hoef je niets te doen, er is iemand die de kids bezighoudt.


Cadeautjes pas na het feestje opengemaakt


Kadootjes worden pas na het feestje thuis opengemaakt, waarna door de jarige job een bedankkaartje geschreven wordt. Wij deden vaak een feestje in het park. Gewoon zelf, met taart en spelletjes. Voor de tieners organiseerden we vaak een activiteit van een uurtje, en daarna naar huis voor een sleepover.

Smartphone gebruik



Mijn kinderen hebben allemaal een cellphone. De vierde al veel jonger dan de oudste. Zonder kunnen ze niet. Ook op school worden ze soms in de klas gebruikt met toestemming van de leraar. Is die toestemming er niet, dan mogen ze hem niet gebruiken. Bij sommige leraren gaat de cellphone in een mandje bij de deur.

Bron: Wikipedia


Waarden en normen


Beleefdheid wordt de kinderen met de paplepel ingegoten. Het is 'please' en 'thank you' voor en na. Een geschreven bedankkaartje is niet overdreven of raar. De kinderen worden vaderlandslievend opgevoed. Elke dag op school begint met de Pledge of Allegiance. Respect voor het leger en iedereen in uniform spreekt haast vanzelf. Vriendjes noemen mij keurig mevrouw Weijers, tenzij ik ze verzoek me Margreet te noemen.

Amerikanen zijn voorzichtig met kinderen


Amerikanen zijn over het algemeen erg voorzichtig met hun kinderen. Ze worden gehaald en gebracht, terwijl ik vind dat ze best kunnen lopen. Tijdens een vrij lesuur de school verlaten vind ik geen probleem voor een 14- jarige. Maar ik weet dat sommige kinderen dat niet mogen. De ruimte in dit land is enorm, de natuur overweldigend. In Nederland is alles kleiner en meer vastgelegd.


Religie en behulpzaamheid


Religie speelt een grotere rol dan in Nederland. De mensen zijn over het algemeen erg vriendelijk. Hoewel dit soms oppervlakkig is, ben ik toch elke keer weer verrast over de behulpzaamheid van de gemeenschap als iemand hulp nodig heeft. Na de geboortes van mijn kinderen werd er bijvoorbeeld voor gezorgd dat er een aantal weken elke dag een warme maaltijd werd gebracht.

Ook anders dan in Nederland is het feit dat kinderen hier op hun 16e hun rijbewijs halen en dan ook meestal direct een auto 'krijgen' of delen met broers/zussen. Bussen rijden niet veel, treinen ook niet, fietspaden zijn vaak alleen voor sportfietsers, en zonder auto kun je niks.

Integreren in de VS


Om goed te integreren is beheersing van de taal een prioriteit. Ik sprak al goed Engels en dat scheelde. Verder pakte ik in het begin elke gelegenheid aan om met iemand af te spreken. Ik werd lid van clubjes en was later actief in het bestuur van de preschool en hielp veel mee op de scholen van de kinderen.

Heimwee


Heimwee had ik in het begin best wel, vooral toen de nieuwigheid eraf ging. Internet was er nog niet echt, 22 jaar geleden en bellen kostte een dollar per minuut. Dat deed ik dus 10 minuten per week. Nu whatsappen we wat af en kan de familie direct foto's van de kinderen zien. Skype is ook ideaal. Toch overvalt mij soms ineens een vlaag van heimwee. Even aanwaaien zou dan fijn zijn. Maar het is niet anders. We gaan zeker 1x per jaar naar Nederland en de familie komt ook hier.

Tips voor mensen met emigratieplannen



Voor mensen die denken aan emigreren: leer de taal! Pak elke gelegenheid tot afspreken met iemand aan. Help mee op school als je kinderen hebt. Via de Ambassade of Consulaat kun je in contact komen met andere Nederlanders in jouw woonomgeving.

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!


Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Carolien in Iran

zondag 2 juli 2017 / Leave a Comment
In het tijdschrift Flow, nummer 5 - 2017 staat een interessant artikel over het leven in Iran. De Nederlandse journaliste Carolien Omidi woont daar met haar Iraanse man, dochter en zoon.

Carolien verruilde zestien jaar geleden Nederland voor Iran. Ze is getrouwd met Fahrid die architect is.


Vrouwen hebben in Iran de broek aan!


Wat me vooral opviel in het artikel is dat vrouwen in Iran thuis vaak de baas zijn! Als ze bijvoorbeeld geen zin hebben om boodschappen te doen, bellen ze hun man en dragen hem op dat hij het moet doen. En zo'n man doet dat dan nog ook.

Dat is wel even een ander beeld dan dat van de zielige, onderdrukte Iraanse vrouw.

Hieronder een overzicht van andere interessante weetjes over het leven in Iran!

Leven in Iran


  • Iran is het land van de kleine kruidenier, hoewel de supermarktketens wel oprukken.
  • Familiebanden zijn heel hecht in Iran. Het is heel gewoon om met je schoonfamilie in één flatgebouw te wonen bijvoorbeeld. Voor familie ga je door het vuur.
  • Moderniteit en traditionele waarden gaan vanzelfsprekend samen in Iran. Zo kan een vrouw in strakke jeans en felrode lippen gerust haar gebeden doen.
  • Iran heeft een officiële yoga federatie. De combinatie yoga-Islam is daar heel gewoon.
  • Iran is een land van uitersten wat betreft het landschap. Je hebt bergen, zeeën, bossen en woestijnen.
  • Vriendschappen zijn intensief in Iran. Iraanse vrouwen delen veel met elkaar, en komen vaak de hele dag op bezoek! Als je ziet bent staan ze met een pan soep voor de deur.
  • Iraanse vrouwen zijn zelfbewust en hebben hoge verwachtingen van hun man. Carolien heeft verschillende Iraanse vriendinnen die vinden dat hun man hen moet onderhouden. Of ze nou zelf een baan hebben of niet.


Meer weten over wonen in Iran?


Carolien Omidi schreef het boek Standplaats Teheran. Ze heeft ook een website: www.carolienomidi.nl.


Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Met hartelijke groente, Nederlands door Koreaanse ogen

zondag 4 juni 2017 / Leave a Comment

Met hartelijke groente, Nederlands door Koreaanse ogen vat dit boek goed samen. Want het gaat niet zozeer om Nederland door Koreaanse ogen, maar echt om de Nederlandse taal.

Vinnie Ko woonde tot zijn negentiende in Korea. Toen kwam hij naar Groningen voor zijn studie. Vinnie Ko is heel goed in wiskunde en houdt van logica. En het is diezelfde logica die hij gebruikt om zich de Nederlandse taal eigen te maken.

Maar dan blijkt de Nederlandse taal eigenlijk ontzettend onlogisch te zijn!

Dat was voor mij eerlijk gezegd echt een eye-opener, want ik had daar nooit zo bij nagedacht. Maar Vinnie heeft gelijk.

Nederlandse taal struikelblokken


Hier onder een aantal van de dingen waarover hij struikelt:

  • Waarom zit een student op zijn kamer, maar niet op de kantine.
  • Als je slasaus doet over de sla, waarom dan geen pindasaus over de pinda's.
  • Hoe kan een fiets ergens staan als hij geen benen heeft?
  • Hoe kunnen aardbeien in de yoghurt zitten als ze geen billen hebben?

Conclusie over Met hartelijke groente


Met hartelijke groente is een leuk boekje om te lezen. Het gaat vooral over Vinnie's problemen met de Nederlandse taal. Maar voor zo'n 10% geeft het ook wel een kijkje hoe Vinnie Nederland in het algemeen ervaart.

Praktische informatie over Met hartelijke groente


Met hartelijke groente is voor 15 euro te koop bij bol.com.

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Emigreren naar België, Kuala Lumpur en Engeland!

zondag 7 mei 2017 / 3 comments
emigreren
Marianne met haar gezin

Marianne Simons (43) heeft samen met haar man vier kinderen.  Drie meisjes van 14, 12 en 10 en een jongen van 6.

Van Nederland naar België naar Kuala Lumpur naar Engeland


Tien jaar geleden verhuisde het gezin van Nederland naar België en woonde daar in de buurt van Brussel. Na vier jaar emigreerden ze naar Kuala Lumpur waar ze drie jaar woonden. Inmiddels wonen ze alweer tweeëneenhalf jaar in de buurt van Londen.

Tot hun vertrek uit Nederland, werkte Marianna als organisatieadviseur bij het toenmalige Ministerie van VROM. Later, na het afronden van haar PhD Sociale Wetenschappen (Universiteit van Amsterdam), werkte ze als wetenschappelijk beleidsonderzoeker bij RISBO (Erasmus Universiteit).

Tijdens de jaren in het buitenland rondde Marianne haar Masters Psychologie af en begon ze met schrijven. Dat resulteerde onder andere in het boek Met apen in de tuin.


Wonen in Engeland en Kuala Lumpur


We wonen in een een dorp in de commuting belt van London, tegen de Surrey Hills aan. We wonen dus eigenlijk in de countryside, terwijl we in een half uur met de trein in hartje London zijn. En dat bevalt heel goed. De kinderen waren snel gewend, ook omdat ze de taal al spraken. Ik vind de Engelsen heel toegankelijk. Op de voetbalclub zijn we net zo welkom als de lokale kinderen. 

We nemen hier veel meer deel aan het lokale leven dan we in Kuala Lumpur deden. 

Daar hadden we nauwelijks lokale kennissen of vrienden en vond ons leven veel meer plaats in alleen de internationale gemeenschap. En de Nederlandse. KL heeft een hele actieve Nederlandse vereniging, waar een hoop gebeurt en waar je als nieuwkomer goed wordt opgevangen. We woonden in KL midden in de stad, maar toch in het groen. Eigenlijk zoals ik het boek beschrijf. Een groene heuvel in de stad. 

Overgang naar het nieuwe land

Van Nederland naar België


De eerste verhuizing naar het buitenland, was naar België. Dat voelde in eerste instantie nog niet echt als buitenland. Je kunt zo met de auto weer op en neer naar Nederland. (Als we naar Groningen waren verhuisd, waren we verder weg van onze familie geweest.) Maar toen we er eenmaal zaten, kwamen we erachter dat het wel degelijk een ander land is. En dat de Belgen heel anders zijn de Nederlanders. Maar omdat er geen taalprobleem is en je ook gewoon aan het lokale leven kunt deelnemen, waren we toch best snel gewend.


Van België naar Kuala Lumpur


Dat was in Kuala Lumpur wel even anders. Toen moesten de kinderen (die waren toen 8,6, 4 en 1) Engels leren en gingen ze van het Vlaamse dorpsschooltje naar een hele grote Internationale school, midden in de stad. En ik moest zelf ook erg wennen. De levensstijl was zo anders. De verschillen zo veel groter.

expat mama

Moederen in het buitenland


Ik denk dat het leven als vrouw/moeder in België vergelijkbaar is met Nederland. Behalve dat de naschoolse opvang in België veel goedkoper is en kinderen al met 2, 5 naar school gaan.

Gevolg is wel, dat vrouwen in België vaak fulltime werken.

Moederen in Kuala Lumpur


Als expat in Kuala Lumpur is het wel even anders. Het visum van de kinderen en mij was gelinkt aan de werkvergunning van mijn man. En als getrouwde vrouw zijn er een aantal dingen die je dan gewoon niet zelf kunt doen. Zo kon ik bijvoorbeeld geen bankrekening openen en kon ik bij officiële instanties niets zonder handtekening van mijn man.

Ik ben daar niet gaan werken, maar dat had wel gekund. Dan had ik mijn eigen werkvergunning aan moeten vragen. Maar er bleef weinig tijd over om te werken, aangezien ik bijna de hele dag in de auto zat om kinderen te brengen en halen. We hadden ook een chauffeur, maar vaak vond ik het prettiger zelf te rijden.

Al moest hij wel af en toe bijspringen. Met drie verschillende scholen, Nederlandse les, en alle sporten die de kinderen op school deden was de logistiek niet eenvoudig. We hadden ook een hulp in huis wonen, waardoor mijn jongste zijn eerste levensjaren niet op de achterbank van de auto heeft hoeven doorbrengen.


Moederen in Engeland


In Engeland is het wel weer vergelijkbaar met Nederland. Ik ben hier ook weer een beetje gaan werken. De kinderen zitten nu alle vier de hele dag op school, dus ik heb ook veel meer tijd. Al moet ik ze nog wel vaak rijden, omdat fietsen hier minder voor de hand liggend is. De twee oudsten fietsen wel zelf naar school, maar de voetbalclub is bijvoorbeeld te ver weg om naar toe te fietsen. En het is hier lang niet zo veilig op de weg voor fietsers als in Nederland.

Een dag uit mijn leven



Sinds ik weer wat werk, sta ik drie keer in de week om 6 uur op om de honden uit te laten voor de kinderen wakker worden. Dan maak ik de kinderen wakker, ontbijten we met z’n allen en breng ik de jongste twee met de auto naar school. Daarna werk ik tot een uur of vier en haal ze weer op. De rest van de middag rijden we dan naar de zwemles, muziekles, voetbal, hockey etc.

Op de dagen dat ik niet werk, ga ik sporten, er met de honden op uit ('t is hier echt prachtig wandelen) en heb ik natuurlijk nog die saaie huishoudelijke taken te doen. De wasmachine staat met name in de winter niet stil. Na ieder voetbal of rugbytraining, komen ze compleet onder de modder thuis. Het is hier gewoon altijd nat en vies in de winter.

In Kuala Lumpur hoefde ik amper huishoudelijke dingen te doen, want daar hadden we een hulp voor. Toch had ik daar op de een of andere manier veel minder tijd. 

Al vanaf een uur of twaalf begon ik daar met mijn ‘kindertaxidienst’. Ik moest er dan bijvoorbeeld eentje om 1 uur, eentje om 2 uur, eentje om half 4 en eentje om 6 uur ophalen. En het verkeer daar werkt niet echt mee.


Arbeidsparticipatie


Parttime banen zijn er alleen in Nederland lijkt het wel eens. Daar is het in ieder geval veel normaler dan in andere landen.

Ik zie in Engeland veel moeders die niet werken, vooral met jonge kinderen. 

Maar in principe is hier in Engeland alles mogelijk, denk ik. Als je maar goed zoekt. Binnen de internationale gemeenschap zie je veel gezinnen waar maar één van beide ouders werkt. De niet werkende helft (toch vaak de moeder) zoekt elkaar op, en daardoor kun je je dagen ook prima vullen zonder baan.

Kinderopvang


In Kuala Lumpur hadden we een hulp in huis en was opvang geen probleem. Al vond ik het niet ideaal om de kleinste altijd maar bij haar achter te laten. Die is op een gegeven moment toch naar een klein pre-schooltje gegaan om een beetje met andere kinderen te kunnen spelen.

In Engeland vind ik de opvang niet zo vanzelfsprekend. Veel scholen hebben wel after school clubs, waardoor je ze een uurtje later van school kunt halen. Maar onze school heeft bijvoorbeeld geen voorschoolse opvang. Als je dan naar London moet voor je werk, kun je ze dus al niet naar school brengen. En zou je een nanny moeten hebben, alleen voor de ochtend shift.

Veel Engelsen werken daarom met au pairs. 

Maar daar moet je dan wel weer de ruimte voor hebben. Bij ons speelt opvang niet zo, omdat ik vanuit huis werk. En mijn oudste kan prima even op de jongste passen.


Zwemlessen


Het lijkt wel of alleen Nederlandse kinderen de schoolslag leren. Hier beginnen ze met de borstcrawl, en wordt er heel anders lesgegeven en met diploma’s gewerkt.

Mijn twee oudste hebben hun zwemdiploma’s in Nederland gehaald, tijdens een vakantie daar. De andere twee hebben gewoon leren zwemmen in ons zwembad in Kuala Lumpur. Via de Nederlandse school, kon je ook afzwemmen, als je wilde. Mijn jongste was daar nog te klein voor en zwemt nu nog steeds als een hondje. Heel snel en alleen onder water. Ondanks de anderhalf jaar zwemles die hij hier in Engeland al heeft gehad.



Kinderfeestjes



De Engelsen houden ervan kinderfeestjes buitenshuis te houden. Kerken en andere gemeenschapsgebouwen verhuren vaak zaaltjes om kinderfeestjes te geven. Maar wij zitten in een internationale omgeving, waar iedereen het weer anders doet.

En de Nederlandse blijven gewoon koekhappen. Waar ze ook wonen. 


In Kuala Lumpur was het gebruikelijk om bij de jongere kinderen ook de broertjes en zusjes en de ouders uit te nodigen. En die blijven dan ook allemaal eten. Toen wij daar een paar maanden woonden, werd mijn dochter 5 jaar en kwam ik er gelukkig net op tijd achter dat ik eten moest inslaan voor haar 20 klasgenootjes en hun broertjes, zusjes en ouders.

Smartphone gebruik


Ik heb de indruk dat kinderen op de internationale school pas later een mobieltje krijgen. In ieder geval bij ons. Ik hoor dat veel kinderen in Nederland al eind lagere school een mobiel hebben, terwijl dat bij ons op school bij de meesten pas op de middelbare school begint.


Opvoeden


Engelse kinderen zijn veel beleefder dan Nederlandse. Belgische kinderen trouwens ook. Docenten verwachten een respectvolle en beleefde benadering van leerlingen en krijgen die ook. De Engelse taal kent maar een vorm (you), maar de omgang is altijd beleefd en vriendelijk. Heel anders dan in Nederland. Vooral in winkels en restaurants.

Iedere keer als ik in Nederland ben, moet ik weer even wennen aan de directheid, die toch vaak onvriendelijk kan overkomen. 

Ik denk dat als ik mijn kinderen nu op een Nederlandse school zou zetten, ze echt zouden schrikken. van hoe kinderen met elkaar en docenten omgaan.

Nederland versus Engeland en Kuala Lumpur



Ik vind de omgangsvormen hier erg goed. Het altijd beleefd elkaar te woord staan en niet zo snel boos worden of je eigen gelijk willen halen. Verder vind ik Engeland en prachtig land. De natuur en het cultureel erfgoed zijn echt heel mooi en heel toegankelijk voor iedereen. Alle musea in London bijvoorbeeld zijn gratis.

Kuala Lumpur: altijd hetzelfde weer


Kuala Lumpur was in alle opzichten anders dan Nederland of België. Altijd zomer, altijd groen. Heerlijk, maar ook wennen.

Ik was het eerste jaar echt een beetje verloren, doordat het iedere dag hetzelfde is. Alsof je je ijkpunten in de tijd kwijt bent.

Verder zijn de mensen heel vriendelijk en beleefd, soms haast onderdanig. Bij de supermarkt worden je boodschappen naar je auto gedragen. Het service level in hotels is ontzettend hoog. Geen moeite is te veel.

Tegelijkertijd is er onderhuids van alles aan de gang. De Maleiers hebben een bevoorrechte positie ten opzichte van de Indiërs en Chinezen. En dat geeft toch frictie. Corruptie is er ook. En dan de grote verschillen tussen arm en rijk. In KL staan paleizen met een gouden poort, en een paar kilometer verderop komen mensen net (of niet) rond in de kampong.

emigreren


Sportclub cultuur van Nederland is uniek


Wat Maleisië, Engeland en heel veel andere landen niet hebben, en waar Nederland voor mij echt met stip bovenaan staat, is de manier waarop sport is geregeld.

De sportclub cultuur van Nederland vind je nergens anders. 

Hier gebeurt sport veelal op school en hoewel dat misschien gemakkelijk lijkt, betekent het dat kinderen meestal stoppen met sport, zodra ze van school afkomen. En het is veel minder onderdeel van het gezinsleven.

In Nederland kun je met je hele gezin bij een voetbalclub terecht als je zou willen. Nu zitten mijn kinderen toevallig bij een hele leuke voetbalclub, maar ook daar wordt bijvoorbeeld niet na de wedstrijd even met z’n allen wat gedronken. Veel clubs hebben niet eens een clubhuis. Dan speel je ergens op een ‘common green’ zonder faciliteiten, waar ieder weekend even een paar voetbalgoals op worden gezet.

Integreren


Ik vind integreren in Engeland niet moeilijk. Er is geen taalbarrière en ik vind de Engelsen over het algemeen open en toegankelijk. Je kunt gewoon deelnemen aan het lokale gebeuren. Via een sportschool, een wandelclub, of gewoon doordat je de mensen op straat gaat herkennen in zo’n dorp.

In Kuala Lumpur zijn we amper geïntergreerd. Het leven speelt zich af binnen de internationale gemeenschap en voor de rest ben je een toerist.

Heimwee


Wij zijn te lang weg denk ik. In ieder geval om nog heimwee te hebben naar Nederland. In KL had ik heimwee naar België. Of misschien naar het ‘gewone leven’, omdat ik daar in het begin alles zo anders vond. Hier in Engeland is het wel weer gewoon.

Wel mis ik mensen. 

Steeds verhuizen geeft ook verdriet. Je wordt voorzichtiger in het aangaan van vriendschappen. Je moet ze toch weer gedag gaan zeggen, Dat is jammer, want op iedere plek heb je toch weer vrienden nodig. Ik in ieder geval wel.


Tips voor mensen die willen emigreren 


Als je de kans hebt, en je vindt het leuk om dingen anders te (leren) doen dan je gewend bent, moet je gaan. Ik zou niet anders willen.

Het idee dat we niet weten hoe lang we ergens wonen en waar we daarna naar toe gaan, geeft mij een heel vrij gevoel. 

Een gevoel dat alles kan gebeuren en mogelijk is.


Waarom ik een boek schreef


Ik heb schrijven altijd heel leuk gevonden. Ik heb vaak dingen en gebeurtenissen in mijn leven op papier vastgelegd. Dat ik dit boek ben gaan schrijven, komt door mijn kinderen. Ik was ergens heel benieuwd hoe zij zo’n verhuizing nu ervoeren. Ik ben zelf als kind nooit verhuisd. Daarbij belandden wij, net als veel andere Nederlandse gezinnen in het buitenland in de strijd om het behoud van hun Nederlands en mijn wens dat ze ook in het Nederlands blijven lezen.

Ik hoop met dit boek kinderen aan te spreken vanuit hun eigen belevingswereld. 

Als Nederlands kind in het buitenland, vaak op een internationale school, leef je in een compleet andere wereld dan vroegere klasgenoten en vrienden in Nederland. Die wereld wilde ik beschrijven. Nu het uitgegeven is, blijken ook veel ouders het boek graag te lezen, omdat het zo herkenbaar is en een inkijkje geeft in de wereld van hun kinderen.

Zelf denk ik ook dat het leuk is voor achterblijvende kinderen, die een vriendje of vriendinnetje zien vertrekken naar het buitenland.


Uitgeverij vinden


Als debutant een kinderboek uitgeven is nagenoeg onmogelijk, weet ik nu. Na de ronde langs de reguliere uitgevers, wees een vriendin mij op een minder traditionele manier van uitgeven, namelijk print-on-demand.

Dergelijke uitgevers hebben een veel lagere investering en lopen veel minder risico, omdat ze het boek pas drukken als het is besteld. Dit bleek de oplossing en nu is het boek vanuit het buitenland te bestellen bij de uitgever zelf (Boekscout.nl) en in Nederland en België bij iedere boekhandel of via bol.com.

Voor 19,95 te koop bij boekscout


Meer lezen over Marianne's boek?


Bezoek dan haar blog: metapenindetuin.blogspot.co.uk.

Lees ook de recensie van haar boek van de Stichting Vlamingen in de Wereld:

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!
Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Talpa Tv producties is op zoek naar expats die vrijgezel zijn!

donderdag 23 maart 2017 / Leave a Comment
expat
Ben jij een geschikte kandidaat? Of ken je iemand?

Talpa Tv producties is op zoek naar expats die vrijgezel zijn!


Voor een nieuw format zijn wij op zoek naar Nederlanders die voor lange tijd in het buitenland wonen. Liefde is universeel, maar het blijkt voor expats toch lastiger te zijn om een Nederlandse partner te vinden.

In dit internationale integere programma gaan we mannen en vrouwen nieuw geluk in de liefde bezorgen. 

Ben jij of ken jij een geschikte kandidaat?


Of je nu in het buitenland zit voor ontwikkelingswerk, als diplomaat, duikinstructeur, sporter, bankier of in de hotellerie werkt. Iedereen is uiteindelijk op zoek naar de ultieme liefde. Ben jij of ken jij een geschikte kandidaat?

Mail dan jouw contactgegevens, foto en een korte omschrijving van jezelf naar: expat@talpa.tv Bellen mag ook altijd: +31 35-5333 791

 Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Oproep

dinsdag 21 maart 2017 / Leave a Comment
Beste Expat Mama's

Voor mijn afstuderen ben ik op zoek naar ouders die emigratieplannen hebben of sinds kort in het buitenland wonen met hun kind(eren). Ken of ben jij toevallig iemand die hieraan voldoet, vul dan a.u.b. even de vragenlijst in!

Het zijn een aantal vragen over het informatieproces rondom de emigratie, onderwijs en de rol van online middelen en communicatie hierin. Het kost slechts een paar minuutjes van je tijd en je doet mij er een enorm plezier mee :-) en vergeet dit bericht vooral niet te delen, liken of taggen zodat het bij de juiste mensen terecht komt.

Onwijs bedankt!

https://nl.surveymonkey.com/r/S6ZK3K7 

Groetjes, Britt

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Emigreren naar Australie

zondag 12 maart 2017 / 2 comments
emigreren naar Australië

De BBC heeft een interessante serie getiteld Wanted Down Under.

Daarin gaan Britse stellen een week naar Australië en onderzoeken naar hun mogelijkheden om daar een nieuwe leven op te bouwen.

Gemiddeld emigreren zo'n 50.000 Britten per jaar naar Australië en Nieuw Zeeland. Het is niet natuurlijk niet niks om aan de andere kant van de wereld te gaan wonen.

Hulp bij de beslissing om te emigreren


In het programma Wanted Down Under worden potentiële emigranten geholpen om de beslissing te maken.

Dat levert interessante tv op. En bovendien is het zeer leerzaam voor wanna be emigranten. De punten die worden besproken zijn namelijk voor iedereen van toepassing.

De serie is in die zin een handige checklist voor mensen die zelf emigratieplannen hebben.

Emigreren naar Australië: 5 belangrijke criteria


  1. Huizenmarkt. Allereerst bezichtigen ze een aantal huizen en vervolgens moeten ze bij elk huis de prijs raden.
  2. Werk. Vervolgens onderzoeken ze wat de mogelijkheden zijn om te werken in Australië. En wat het salaris daar is.
  3. Lifestyle. Daarna ruiken ze aan de levensstijl die Australië hen kan bieden. Past het bij hen?
  4. De kosten van het leven in Australië. Ook niet onbelangrijk: hoe duur is het leven in Australië? Ze krijgen een prijslijst met prijzen van wekelijkse boodschappen. Op basis daarvan kunnen ze uitrekenen hoeveel geld ze kwijt zouden zijn aan levensmiddelen en dergelijke in Australië. Wat daarbij vooral opvalt is dat de boodschappen in Australië een stuk duurder zijn dan in Engeland.
  5. Familie achterlaten. Last but not least krijgen de potentiële emigranten een video te zien met boodschappen er op van hun familie. Dit is om te kijken hoe ze zich voelen bij het idee hun familie achter te laten.

Per criterium aangeven voor welk land je kiest


Na elk criterium krijgen de stellen een A4-tje met aan de ene kant de vlag van Engeland en aan de andere kant de vlag van Australië. Dan moeten ze naast elkaar gaan staan en elk gezinslid moet het A4-tje een aantal keren omdraaien en dan de vlag laten zien van het land dat wat hen betreft 'wint'.

emigreren

Ik vind dat altijd erg leuk om te zien. Zeker als man en vrouw van mening verschillen bij een criterium : )

Meer informatie?


Op de site Wanted Down Under vind je meer informatie en de afleveringen.

Bekijk nu een aflevering!


Op youtube vind je veel van de afleveringen. Kijk er nu zelf eentje:


Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Onze man in Teheran: over het leven in Iran

zondag 12 februari 2017 / Leave a Comment

Onze man in Teheran is een boek van Thomas Erdbrink (1976).

Hij schrijft vanuit Iran voor de New New York Times en De Volkskrant.  Hij woont daar inmiddels 15 jaar met zijn Iraanse vrouw.


Onze man in Teheran: kijkje in het dagelijks leven in Iran


In Onze man in Teheran schrijft Thomas over het dagelijks leven in Iran. En dat levert een fascinerend kijkje op in een land dat bekend staat om zijn islamatische leiders en waar vrouwen minder rechten hebben dan mannen.


Fascinerende informatie over het leven in Iran


Hier onder noem ik de punten die mij erg troffen over het leven in Iran.

Enkele punten over het leven in Iran


  • Sommige leiders in Iran vinden dat ze een imago hoog te houden hebben in Iran. Ze willen macht uitstralen naar de buitenwereld.
  • Iran ligt in de woestijn, maar er zijn ook skigebieden.
  • De Iraanse overheid wil het liefst dat mensen thuis zitten. Buiten op straat heerst de staat. Daarom is een fijn huis heel belangrijk.
  • In Iran stellen ze slecht nieuws vaak uit. Ze doen dat om te voorkomen dat iemand zich ongelukkig of opgelaten voelt.
  • Als je in Iran iemand belt zeg je alleen 'Hallo'. Je noemt niet je naam. En als je dan niet weet wie je aan de lijn hebt is dat onbeleefd.
  • In Iran is het Nieuwjaarsdag als de lente begint.
  • In Iran is enorme luchtvervuiling. In de winter is Teheran gehuld in een dikke laag ongezonde smog.
  • Officieel is dansen, drinken, dj's verboden in Iran. Maar als je het anders noemt kan het stiekem toch binnenshuis. Dansen heet dan bijvoorbeeld 'harmonieuze bewegingen' maken.
  • McDonalds is er verboden maar ze hebben er wel een Mas Donald's compleet met Ronald McDonald clown! Verder hebben ze een Pizza Hat, een Burger House, en een Kabooki Fried Chicken.
  • Netflix is geblokkeerd in Iran en commerciële tv is verboden.
  • Er zijn 6 zenders en de overheid bepaalt wat er wordt uitgezonden.
  • Hoewel er overal strenge regels gelden, houdt niemand zich aan de verkeersregels in Iran.
  • Veel Iraniërs denken dat IS een Amerikaanse uitvinding is met als doel om het Midden-Oosten te verdelen.

Mijn conclusie over Onze man in Teheran


Onze man in Teheran biedt een klein kijkje in het leven in Iran. Maar van mij had het nog wel wat meer mogen zijn, en nog wat meer over het echte dagelijks leven. Zoals boodschappen doen, opvoeding, gewoontes etc.

Desalniettemin klinkt Iran veel moderner en 'gewoner' dan ik had gedacht. Wat dat betreft ben ik erg blij met dit boek, want ik ben er beslist wijzer van geworden.

Praktische informatie over Onze man in Teheran


Onze man in Teheran is voor 9,95 te koop bij bol.com.

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Emigreren naar Zweden: Helena's verhaal

dinsdag 17 januari 2017 / Leave a Comment

zweden emigreren

Helena (41) komt uit een dorpje in de achterhoek. Ze studeerde aan de Hogere Zeevaartschool in Amsterdam en volgde een masters ‘Onderhoud en veiligheid'. Daarna vaarde ze als derde stuurvrouw op een vrachtschip, en was ze operationeel planner bij de KPN. Daarna kwam ze terecht in de natuur en milieu educatieve sector.

Op haar negentiende kreeg ze een relatie met Flip. Eerst bewoonden ze samen een flatje in Amsterdam. Later werd het flatje een arbeidershuisje met een stukje grond en veel dieren in de kop van Noord-Holland.

Het werd nog drukker op het erf in 2003 en 2006 met de komst van twee zonen. In 2012 werd de familie nog aangevuld met een dochter.

Toen Flip en Helena begin twintig waren gingen ze graag naar Zweden op vakantie. Wildkamperen, zwemmen in de meren, canoeen en wandelen. Allemaal bezigheden waar ze echt van konden genieten. ze riepen dan regelmatig tegen elkaar:

'Hier gaan we later wonen!'  

Met de aanschaf van het bouwvallige arbeidershuisje, inclusief stukje grond in de kop van Noord-Holland en de komst van de kinderen, verdween de Zweedse droom naar de achtergrond.

Totdat ze in de zomer van 2014 voor het eerst naar Zweden op vakantie gingen met de kinderen.

Het voelde als thuiskomen. 

De natuur, ruimte en rust, heerlijk. Dit was wat ze altijd wilden. Alles wat ze probeerden na te bootsen met ons erf en leven in Nederland, was hiervan nature aanwezig. Alle puzzelstukjes vielen op hun plek.

Dit is het verhaal van een emigratie naar Zweden!

Vinden we het in de winter ook fijn in Zweden?


In de winter van 2014 gingen we nogmaals op vakantie in Zweden, om te ervaren of ons gevoel in de donkere wintermaanden nog zo positief zou zijn. Het was een geweldige ervaring, en we besloten om onze emigratie in gang te zetten.


Gebied verkennen in een oude camper


Ondertussen wisten we ook in welk gebied we wilden wonen. In mei 2015 vertrokken we met onze oude camper om dat gebied nog beter te leren kennen. In juli 2015 tijdens de zomervakantie vonden we een huurhuis.



Plan A, maar ook een plan B


Om diverse redenen besloten we dat ik eerst met de kinderen naar Zweden zou gaan. We hadden op onze rondreizen door Zweden ook Nederlanders ontmoet voor wie de emigratie niet goed verliep. Wij wilden als plan B achter de hand hebben, dat als de kinderen niet konden aarden, we terug naar Nederland zouden gaan in ons oude huis en Flip nog zijn baan zou hebben.

Ik ging eerst in mijn eentje met de kinderen


Half augustus vertrok ik dus alleen met de drie kinderen naar ons nieuwe huis in Zweden. Flip reisde heen en weer. Gelukkig vonden de kinderen snel hun draai en ook ik voelde me thuis in het plattelandsdorpje. We wilden voorlopig niet terug naar Nederland.

Verhuizen van het Zweedse platteland naar de Zweedse stad


Ondertussen kreeg Flip een aanbod van zijn werkgever om een vestiging in Zweden te gaan leiden. Natuurlijk waren we heel blij dat we nu de kans kregen om samen in Zweden verder te gaan. Helaas was het werk meer dan 400 km van de plek waar we woonden. Na veel wikken en wegen besloten we het er maar op te wagen en weer te verhuizen.

Sinds augustus 2016 wonen we in Oskarshamn in een huurwoning in de stad. Wel even andere koek dan het plattelandsdorpje, en onze draai hebben we (vooral ik) nog niet echt gevonden. Voorlopig zijn we blij met het vaste Zweedse inkomen, en zijn we op zoek naar een huis buiten de stad.

Overgang naar Zweden


De overgang naar Zweden was een beetje raar. Ik ging immers alleen met de kinderen, zonder dat we er iemand kenden.  En ik moest de meeste tijd niet alleen moederen maar ook vaderen. Het was een echte uitdaging, maar om eerlijk te zijn heb ik er van genoten en heel veel geleerd over mezelf. Ik ben super blij dat we het zo gedaan hebben.

emigratie zweden


En dag uit ons leven in Zweden


Echt een standaard dagindeling hebben we op dit moment niet, iedereen heeft zijn eigen tijden.

  • Doordeweeks gaat de wekker om 6 uur. 
  • Flip begint om 7 uur op zijn werk 
  • De oudste twee kinderen vertrekken rond 8 uur naar school. 
  • Als ik naar taalcursus ga, gaat jongste dochter van 4 naar de förskola. 
  • De oudste twee komen rond 14.30 uit school. 

Buiten de taalcursus om houd ik me voornamelijk bezig met het huishouden, eten koken, boodschappen en de dagelijkse gang van zaken met de kinderen, zoals de sportclubs, spelende vriendjes en huiswerk.

Tussen alles door probeer ik tijd vrij te maken om te bloggen en heel veel dingen zelf te maken. Dat is mijn grootste passie: prutsen en zelf maken.

Weekenden in Zweden


In de weekenden trekken we er op uit om te vissen, varen met ons bootje, zwemmen, mountainbiken en te wandelen. Ook is het heerlijk om in het voorjaar en zomer na het eten nog een duik te nemen in een van de meren in de buurt.

zweden emigreren

In de zomervakantie, van maar liefst 11 weken, kunnen we hier maar geen genoeg van krijgen. In de winter is er volop de mogelijkheid om te schaatsen, langlaufen, skiën en snowboarden. Zolang het niet te koud is is het buiten dan een grote speeltuin.

Huisvrouw in Nederland en opnieuw in Zweden


In Nederland was ik huisvrouw voordat we vertrokken naar Zweden en dat is nu nog zo. Het is heel erg fijn om de kinderen goed te kunnen begeleiden in een nieuw land. Ook kan ik op deze manier een talencursus volgen overdag. Het voelt als een luxe.

De norm zijn tweeverdieners


Wel is het normaal dat zowel mannen als vrouwen werken als ze kinderen krijgen. Ouders krijgen samen 12 maanden ouderschapsverlof, waarvan de vrouw maximaal 9 maanden mag opnemen. Het verlof wordt vol doorbetaald. Op de opvang zie je geen kinderen onder de 1 jaar.

Hoeveel uren er wordt gewerkt hangt echt af van de baan. In de stad zie je meer fulltime functies, terwijl op het platteland het werk meer verdeeld is in ' kleine uren banen'.

Kinderen gaan tussen hun eerste jaar en hun zesde naar de Daggis oftewel förskola als de ouders werken. Werkt een van de ouders niet dan kunnen kinderen vanaf drie jaar 15 uur per week naar de förskola, als een soort peuter\kleuterschool.

Zweedse schoolsysteem


In Zweden gaan kinderen pas vanaf 6 jaar naar school en zijn vanaf hun 7de tot hun 16de leerplichtig. Er is speciaal onderwijs, maar in het algemeen krijgen alle kinderen tot hun zestiende ongeveer hetzelfde basisonderwijs.

De eerste drie leerjaren zijn de schooltijden korter, maar de jaren daarna, tot en met leerjaar 6, loopt een schooldag ongeveer van 8:30 tot 14:30.

Vanaf leerjaar 7 verschilt het per dag. Dit kun je een beetje vergelijken met het voortgezet onderwijs in Nederland, maar dan zonder uitval. Er is altijd les. Hoe het zit met vervolg onderwijs weet ik niet, zover zijn we nog niet ;-)

Moederen in Zweden


Moederen in Zweden is voor mij gelijk aan moederen in Nederland. Er is in onze gezinssituatie niets veranderd.

Wel zie ik dat hier, doordat beide ouders volop deelnemen aan het arbeidsproces, mannen en vrouwen meer als gelijken behandeld worden in de maatschappij. 

De mannen nemen ongeveer evenveel zorgtaken op zich wat betreft de kinderen als de vrouwen. Dat is wat ik tot nu toe ervaren heb.

emigreren naar Zweden


Zwemles


Zwemles is geen standaard activiteit zoals in Nederland. Wel zijn er in de zomer door heel Zweden zwemscholen in meren. Daar kun je dan bijvoorbeeld twee weken lang elke dag les krijgen, vanaf 5 jaar.

Op hun vorige school kregen de kinderen elke veertien dagen schoolzwemmen in de stad, waar ze met de bus naartoe gingen. Op hun huidige school is er geen schoolzwemmen. Wel is er een zwembad in de stad waar we nu wonen en kun je er een soort van zwemlessen volgen, maar niet zoals we gewend zijn in Nederland. Veel ouders leren hun kinderen zelf zwemmen in de zomer. In de vakantie. Buiten in een meer.


Kinderfeestjes in Zweden


Het is heel divers hoe kinderfeestjes worden gevierd. Soms voor de hele klas in een buurthuis, en soms alleen voor een paar kinderen gewoon thuis of met een activiteit. Iedereen doet gewoon wat het beste past.

Schermpjes in Zweden


Ook in Zweden loopt iedereen met een mobiel aan zijn hand geplakt. Vooral in de stad. Er schijnen nogal veel Pokemons in onze straat te zijn en een gym!? Er komen hordes mobielplakkers voorbij. De meeste kinderen hebben een mobiel. Ze gaan allemaal zelfstandig naar school of met een bus vanaf ongeveer 7 jaar. Er is dus wel wat voor te zeggen om als werkende ouders je kind al vroeg een mobieltje te geven. Jongste zoon, bijna 10, klaagt er wel eens over dat hij de enige is in zijn klas zonder mobiel. (arme jongen)

Mijn opvoeding uitgangspunten


Ik wil de nieuwsgierigheid van de kinderen prikkelen en ze laten leren door dingen te doen. Praktische dingen leren als vissen, koken, houtbewerken, fikkie stoken, ed. Daarbij laat ik de kinderen ook fouten maken en mogen ze zich best een keer in de vinger snijden. Dat doe je vaak maar 1 keer, daarna weet je wel beter.

Verder vind ik het belangrijk dat een vader of moeder thuis is voor ze als ze thuiskomen van school.

En dat ze begrijpen waar eten vandaan komt en daar met respect mee om gaan en kunnen genieten van wat de natuur te bieden heeft.

De meeste van deze punten komen wel overeen met de manier van opvoeden om mij heen met uitzondering dat er een vader of moeder met thee en een koekje thuis, na school, op de kinderen zit te wachten ;-).

zweden

Nederland versus Zweden


Het grootste verschil tussen Nederland en Zweden is toch wel de taal. Verder gaat alles in een versnelling lager en is er nog echt de ruimte. Niet alles is volgebouwd. Er zijn minder mensen en er is meer natuur, schone lucht en water. Daar kunnen wij als gezin erg van genieten. Laat ik ook niet het ontbreken van files noemen, een verademing.

De gemiddelde Nederlander is vrij direct, op het botte af soms. Zweden zijn daarentegen heel erg beleefd, en zullen niet gauw het achterste van hun tong laten zien of rechtstreeks zeggen wat ze er van vinden.

In Nederland vind ik dat het wel wat beleefder mag, terwijl ik hier zo nu en dan denk, zeg toch gewoon wat je vindt en bedoelt. Doe niet zo moeilijk! Lijkt me heerlijk als we de boel een beetje zouden kunnen middelen.


Integreren in Zweden


De kinderen integreren volop. Die zaten er zo tussen. Voor mij is dat toch wat moeilijker. Vooral door de taal, en omdat ik niet buitenshuis werk. Hier en daar heb ik mijn praatjes, doen we mee aan de school activiteiten en daar blijft het wel bij.

Op dit moment ga ik naar een taalcursus en hoop over een jaar een baan te kunnen vinden. Voor dit moment is het goed zoals het is.

emigratie zweden

Heimwee


Ik heb totaal geen last van heimwee. Wat overigens niet betekent dat ik sommige mensen niet mis. De kinderen missen zo nu en dan hun vrienden uit Nederland. Gelukkig gaan we regelmatig terug en is na een rondje vrienden, dat ook weer snel over.

Tip voor mensen met emigratieplannen


Als je echt graag wilt emigreren, ga dan. Wel met een gedegen plan A en een plan B. Want je weet nooit hoe het zal lopen. Ga alsjeblieft niet jaren zitten wachten op het juiste moment of tot alle beren van de weg zijn. Het perfecte moment komt vaak nooit. En zeker niet vanzelf, en problemen zijn er om opgelost te worden.

Meer weten over Helena in Zweden?


Bezoek dan haar blog Hollandse klei!

 Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...

Van Estland naar Nederland

zondag 25 december 2016 / 3 comments
emigreren rusland

Sana Valiulina werd in 1964 geboren in het plaatsje Talinn in Estland.

Ze studeerde Noorse taal en letterkunde in Moskou. Vijfentwintig jaar geleden verliet ze Estland en emigreerde naar Nederland.

25 jaar Nederland


In haar boek Winterse buien maakt ze de balans op van 25 jaar in Nederland. Het boek gaat deels over haar ervaringen als Estse vrouw in Nederland, en deels uit algemene beschouwende columns.

Het is deel waarin ze schrijft over de cultuurverschillen tussen Nederland en Rusland die het een interessant boek maken voor Expat Mama's!

Wat een Estse vrouw opvalt aan Nederland: enkele highlights


  1. De perfect geasfalteerde wegen in Nederland.
  2. Dat taxi's in Nederland niet stinken naar benzine.
  3. Dat in Nederland je handtekening zetten leidt tot verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid.
  4. De overvloed aan spullen..
  5. De instopstrook van een dekbed!
  6. Het hoeslaken!
  7. De steeds verschillende doortrekmechanismes van wc's.
  8. De mogelijkheid om zittend te strijken vanwege de optie van een lage zitstand.
  9. Wissers in plaats van de ouderwetse dweil.
  10. Grote stevige vuilniszakken mét bijbehorende dichtbindstrips.
  11. De gewoonte om een boterham van thuis mee te nemen naar school en het werk.
  12. Dat Nederlandse kinderen maar 6 weken zomervakantie hebben. 'Een schande vindt mijn moeder het, die grenst aan mishandeling.' 
  13. Nederlandse mannen zijn ontzettend braaf in al hun aangepastheid.


Interessante weetjes over Rusland


Russen willen in de zomervakantie naar het platteland


De grootste angst van veel Russen is de zomer in de stad te moeten doorbrengen. In Rusland duurt de zomervakantie 3 maanden. En die worden bij voorkeur doorgebracht op het platteland. Behalve een beetje bosvruchten plukken, en lange wandelingen maken en lange gesprekken voeren doen Russen die vakantie hebben niet veel.

'Wie met vakantie is heet in het Russisch niet voor niets 'uitrustende'. 


Geen sex tijdens de zwangerschap


In Russische boeken over zwangerschap en het huwelijksleven wordt sex tijdens de zwangerschap streng afgeraden. Het zou gevaarlijk zijn voor de baby.

'Koud drinken is slecht voor de keel'


De regel 'niet koud drinken, dat is slecht voor je keel' wordt van generatie op generatie doorgegeven. Bij keelpijn is er geen haar op het hoofd van een Russische moeder die haar kind dan lekker koud drinken geeft.


Russen zijn erg bang voor bacteriën


Russen zijn bang voor bacteriën. Daarom doen ze altijd hun schoenen uit bij binnenkomst. En pas bevallen vrouwen mogen geen bezoek ontvangen vanwege het gevaar van microben. Verder strijken Russische vrouwen de was om zo bacteriën te doden.


Conclusie over Winterse buien


Winterse buien biedt een intrigerend kijkje in de Russische cultuur. Het boek is niet makkelijk geschreven, en behalve de culturele aspecten zijn er veel algemene columns.


Praktische informatie over Winterse buien


Winterse buien is voor 19,95 te koop bij bol.com.


Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner
Lees meer...
Mogelijk gemaakt door Blogger.
Back to Top