Mijn straat is geel: Een Hollands gezin in Shanghai

zaterdag 14 april 2012
Mijn straat is geel leest als een roman, en geeft een blik in het leven van het gezinvan Lizette Dalebout die met haar man en twee kleine kinderen emigreerde naar Shanghai. Inmiddels wonen ze daar zes jaar.

Is het een roman? Is het een informatief boek? Het is vleesch noch visch.

Dat Mijn straat is geel leest als een roman heeft voor- en nadelen: de informatie over het leven in Shanghai is wat diffuus, en moet je tussen de regels door lezen. Het voordeel is dat het makkelijk wegleest, als een roman!


Enkele punten over Lizette's leven in Shanghai op een rijtje

  • De Chinezen zetten westerlingen standaard af, door veel te hoge bedragen te vragen. Ze doen dat schaamteloos.
  • Chinezen zijn vaak onbetrouwbaar. Lizette's man wordt keihard bedrogen door zijn vrouwelijke rechterhand binnen zijn bedrijf.
  • Expat gezinnen hebben vaak Filippijnse ayi's die koken, het huishouden doen en helpen met de kinderen. Lizette heeft Mary die bijna 800 euro per maand kost, inclusief visakosten en reisgeld. Deze Mary heeft gestudeerd, maar er is zo weinig werk dat veel Filippijnse vrouwen in het buitenland werken als nanny.
  • Alleenstaande moeders zijn outcasts in China.
  • Chinezen van de generatie van Lizette hebben vaak zwarte tanden doordat ze als kind slechte antibiotica kregen.
  • Je kunt er goedkope Uggs kopen!
  • De kinderen van Lizette gaan naar een internationale school en dragen een uniform.
  • Het verkeer in Shanghai is chaotisch en niemand lijkt zich te storen aan verkeersregels.
  • Visitekaartjes moet je met twee handen aanreiken, en worden met twee handen en veel interesse aangenomen, waarna ze uitgebreid bestudeerd worden!
  • De bewoners van Shanghai hebben een status apart in China, vergelijkbaar met de inwoners van New York.
  • Lisette verplaatst zich in Shanghai met taxi's.
  • In de PC Hooftsraat kun je POmellato ringen kopen die 1500 euro kosten. In Shanghai koopt Lizette ze voor 200 euro. Je draagt de bij voorkeur met drie tegelijk aan een vinger.

Conclusie

Als roman schiet Mijn straat is geel tekort: het mist een plot, karakterontwikkeling en een verhaallijn. Als informatief boek over het leven van een Nederlandse vrouw in het buitenland mist het praktische informatie over het leven van alledag in Shanghai. Hoewel je als lezer wel het een en ander oppikt, tussen de regels door.

De 'blurb' op de achterflap die beweert dat het verhaal 'leest als een soap' en dat het 'hilarisch en ontroerend' is, herken ik niet.

Toch is het al met al best een aardig boek om te lezen.

Praktische informatie

Mijn straat is geel is te koop bij Bol.com voor 16,95.

Geen opmerkingen