Emigreren naar Tanzania

zondag 5 april 2015
emigratie naar Tanzania
Tijdens een verpleegkundige stage in Tanzania leerde de Nederlandse Selma (1985) haar echtgenoot kennen. Een jaar later emigreerde Selma enthousiast naar een gebied op 10 kilometer afstand van het stadje Moshi..

Inmiddels runnen ze samen hun eigen bedrijf Makasa Tanzanian Safaris en hebben ze twee kinderen gekregen.

Dit is Selma's verhaal!

Overgang Nederland - Tanzania


'Ik was heel erg zeker van mijn keuze, en had er vooral heel veel zin in. Doordat mijn man hier opgroeide leerde ik veel van hem over de cultuurverschillen en de manier van leven hier. Dat heeft me goed geholpen. Als ik soms iets gek vond, kon ik daar met hem over praten. En dan probeerde ik de gedachten van de mensen hier te begrijpen.

Meteen na mijn verhuizing zijn we met ons gezamenlijke bedrijf Makasa gestart en dat heeft mij veel positieve energie gegeven. Ik was de eerste maanden heel druk hiermee en genoot met volle teugen.

Wonen in Tanzania


Tanzania is een prachtig land met bijzondere mensen. Wij wonen 10 kilometer buiten het stadje Moshi. Vanuit onze tuin hebben we een prachtig uitzicht op de Kilimanjaro (hoogste berg van Afrika). Ngomi’s ouders wonen al ruim twintig jaar op dit stukje land en wij wonen in het huis naast hun. We zijn dus buren. Dat is heel gebruikelijk in Tanzania. En al moest ik eerst even aan dat idee wennen, nu vind ik het heerlijk! Gezellig dat je hier allemaal samen leeft en iedereen altijd welkom is. We hebben altijd wel een logé en niks is te veel. We hebben koeien en kippen aan huis, een grote tuin, moestuintje en een zwembad. Het is een fantastische plek om te wonen en op te groeien.

Heimwee 


Ik heb nooit last van heimwee. We gaan gemiddeld twee keer paar jaar naar Nederland. Elke januari vanwege werk. Dan staan we op de vakantiebeurzen. En dan vaak nog een keer om familie en vrienden te zien. Voor mij zijn die paar weken per jaar precies genoeg om Nederland niet te missen.

Moederen in Tanzania


Ik voed mijn kinderen behoorlijk Westers op, want dat zit nou eenmaal in me. Vaak doe je dingen automatisch zoals je dat vanuit huis hebt meegekregen. Maar ik vind dat er hier heel veel voordelen aan het moederschap zitten.

Zo hebben we een vaste oppas voor onze kinderen, aan huis. In Nederland zou je dat een au pair noemen. Ik had niet gedacht dat ik die ooit zelf zou hebben voor mijn kinderen. Dat is echt een luxe vind ik. Het geeft mij ruimte om te werken, en het geeft Ngomi en mij ruimte om af en toe dingen samen te doen. Bijvoorbeeld uit eten gaan.

Kinderopvang centra heb je hier niet.

Opvoeding


Tanzaniaanse kinderen zijn over het algemeen veel beleefder dan Nederlandse kinderen. Hier moeten de kinderen respect hebben voor iedereen die ouder is dan zij. Maar ook tegen bijvoorbeeld leraren in de klas. Er is voor kinderen weinig ruimte voor discussie. Ze moeten gewoon luisteren. In Nederland is dat wel heel anders.

Huishoudelijke hulp


We hebben ook hulp in het huishouden. Hier is dat heel gebruikelijk, en ik moet zeggen: 'Wat wen je daar snel aan!' Natuurlijk zijn er ook dingen waar je heel erg aan moet wennen. Zo valt de stroom heel vaak uit. Het kan zo maar gebeuren dan we 12 uur achter elkaar geen stroom hebben. Dat is hier heel normaal. Verder kan je zorgen hebben over tropische ziektes (Malaria) en de slechte gezondheidszorg hier. Dat houd mij niet dagelijks bezig, maar als een van de kinderen echt ziek is, is dat wel altijd een extra zorg.

Zwemles en kinderfeestjes in Tanzania


De meeste Tanzanianen kunnen niet zwemmen, alleen diegene die aan de kust zijn opgegroeid. Op de Internationale School kan je kind zwemles krijgen.

Wat betreft kinderfeestjes: onder de Expats wordt er vaak een behoorlijk aantal kinderen uitgenodigd. Soms zelfs de hele klas! Verder gaat het wel redelijk hetzelfde als in Nederland.

Een standaard-dag in Tanzania


Rond 05.30 uur beginnen de vogels te fluiten en wordt het langzaam licht. Dan zijn onze kinderen ook meteen wakker. Aankleden, ontbijten en om 07.15/ 07.30 uur zeggen we dag tegen onze zoon (2 jr) en vertrekken we vanuit huis, in de auto, naar ons kantoor. Ons kantoor ligt naast het hotel waar onze klanten doorgaans hun reis starten. Om 07.45 uur openen we het kantoor, computers opstarten en klanten begroeten die vaak de vorige avond zijn aangekomen. Om 08.15 uur breng ik onze dochter (4 jr) naar school. De school ligt ook naast ons kantoor, dus dit kan ik lopend doen. Als ik terug kom ga ik aan het werk. Ik werk meestal tot 15.00 uur. Dan halen we onze dochter weer op, rijden we naar huis. Tussen 15.30 – 17.30 uur ben ik met de kinderen: zwemmen, huiswerk, spelen. De kinderen eten rond 18.00, dan douchen en naar bed. In de avonduren ben ik vaak nog aan het werk en dan vroeg ons bed in (meestal al om 21.30 uur!).

Arbeidsparticipatie vrouwen in Tanzania


Voor de Tanzaniaanse vrouwen is het heel gewoon om fulltime te werken. Kinderen zitten vaak op een boarding school, of zijn bij andere familieleden/ buren. Bij de Expat moeders werkt het merendeel niet of parttime.

Parttime banen zijn hier niet gebruikelijk. Op de InternationaleSchool zijn de kleuters al rond 11.00 uur uit. Dat is lastig voor werkende moeders. Lokale scholen gaan wel langer door. Onze dochter gaat nu nog naar een lokale school, van 08.15 tot 15.00 uur. Maar als ze 6 is gaat ze naar een Internationale School.

Tanzania versus Nederland


Alles is anders dan in Nederland in Tanzania. De cultuur, het klimaat, de gezondheidszorg, de infrastructuur. Ik vind het heel fijn om in een zonnig land te wonen. Ik wordt elke ochtend wakker met fluitende vogels en uitzicht op de besneeuwde Kilimanjaro. Wat wil een mens nog meer? Dat is voor mij echt kwaliteit van leven.

Maar omdat de culturen zo ver uit elkaar liggen, is integreren niet altijd makkelijk. In de ogen van de Tanzanianen blijf je altijd 'die Europeaan'.

Overigens is er wel één overeenkomst: iedereen loopt hier ook met een smartphone! Zelfs die mensen die in the middle of nowhere wonen hebben er een!

Wat we van elkaar kunnen leren


Nederlanders kunnen van Tanzanianen leren om wat meer bij de dag te leven. Plan niet alles weken vooruit. Kijk waar je op dat moment zin in hebt (tot op zekere hoogte), neem wat meer tijd voor elkaar, kijk niet altijd op je horloge, help elkaar waar je kan, en groet elkaar op straat.

Daar tegenover staat weer dat Tanzanianen van Nederlanders kunnen leren om iets meer te plannen, meer op hun horloge te kijken en zich beter aan gemaakte afspraken te houden.


Mijn tips voor mensen die willen emigreren


'Bezuinig nooit op een vliegticket naar huis.' 

Dat is wat mijn man zei toen ik verhuisde, en dat is het beste gevoel ooit. Zo heb je nooit het idee dat je niet naar huis kan, of nog één of twee jaar moet wachten voordat je weer ‘mag’. Wij hebben hier een potje voor. Mocht ik er nou helemaal door heen zitten, dan kan ik zo even naar Nederland vliegen. Die gedachte is heerlijk!

En maak er iets moois van! Ik geniet ontzettend van mijn werk, en zou hier niet kunnen leven als ik niet ook iets voor mezelf zou hebben. Werk, vrijwilligerswerk, kinder/mamaclubjes etc.

Vond je dit een leuke post? Neem dan een gratis abonnement op Expat Mama's!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner

Geen opmerkingen