Jantine's verhuizing: van Renswoude naar Rhenen

maandag 14 januari 2013
Jantine (28), studente en momenteel werkzoekende, verhuisde op 1 september van Renswoude naar Rhenen.

De reden om te verhuizen


De directe aanleiding voor haar verhuizing was de wens van Jantine en haar vriend om te gaan samenwonen. Daar kwam nog bij dat Jantine's tweekamerappartement in een verslechterende buurt stond: haar buurman was een drugsdealer en er was voortdurend geluidsoverlast. Dat was dan ook één van de redenen dat haar omgeving enthousiast reageerde op haar verhuisplannen. Daarnaast vond iedereen het een logische, volgende stap in haar relatie met haar vriend.

Van het idee tot de verhuisdag


Tussen het moment dat Jantine en haar vriend voor het eerst praatten over samenwonen tot de daadwerkelijke verhuizing zaten 7 maanden. Toen ze eenmaal gingen reageren op huizen die hen wel wat leken, hadden ze binnen anderhalve maand een mooie woning: een vierkamerappartement in een rustige omgeving en met een prachtig uitzicht.

Emoties rondom de verhuizing


Hoewel Jantine blij was dat ze veel beter ging wonen, vond ze de periode voor de verhuizing soms best zwaar. 'Mijn oude woning was toch mijn thuis geworden, net zoals de oude woning het thuis van mijn vriend was geworden.' Desondanks viel het afscheid uiteindelijk mee, omdat ze uit die 'rare buurt' weg was.

Door haar verhuizing liet Jantine niet alleen het dorp waar ze opgroeide achter, haar familie die daar nog steeds woont, en ook haar leven als single. Eén van de dingen die ze nog steeds mist is de mogelijkheid om even naar haar moeder te lopen voor een kopje koffie.

Jantine noemt de volgende emoties rondom de verhuizing:


  • Opluchting

  • Blijdschap

  • Frustratie om alles wat er geregeld moest worden

  • Soms irritatie

Praktische zaken


Jantine en haar vriend vervingen het lelijke, goedkope, slecht gelegde zeil, en wonderlijke kleuren als donkerpaars, felblauw en oranje werden overgeschilderd. Ook de deuren kregen een nieuw kleurtje. In de woonkamer werd het overgeschilderde behang gestript, waarna de muur gestuukt werd en opnieuw geschilderd.

De verhuizing regelden ze zelf, zonder officieel verhuisbedrijf. De verhuisdag ervaarde Jantine als enorm chaotisch: 'Mijn hoofd liep over.' De aankomst in het nieuwe huis vond ze spannend, maar doordat ze zo druk in de weer was met opruimen, schoonmaken, dozen uitpakken etc. drong het pas later allemaal tot haar door.

Uiteindelijk was de hele verhuizing in één weekend geregeld.

Wennen aan de nieuwe woonomgeving


De eerste nacht vond Jantine raar. 'Ik moest wennen aan de geluiden van mensen in het trappenhuis, en aan het delen van mijn bed!' Na de eerste onwennige nacht, kostte het Jantine ongeveer een maand om te wennen aan haar nieuwe woonplek. Ze maakte bewust wandelingen in de omgeving en het gewone leven nam al snel haar loop.

Daarnaast ging ze in haar nieuwe buurt naar de kerk, en maakte kennis met haar nieuwe buren. De onderburen namen zelf het initiatief, en nodigden hen  uit op de koffie. Jantine: 'Ik vind het best lastig om nieuwe mensen te leren kennen. Zonder de kerk zou ik niet zo snel weten hoe ik het zou moeten aanpakken. De kerk geeft me echt een voorsprong.'

Als je Jantine vraagt of ze nog weer terug zou willen naar haar voormalige huis, dan is haar antwoord een volmondig: 'Absoluut niet!'

De toekomst


Jantine sluit niet uit dat ze nog eens zal verhuizen: 'Als we kinderen krijgen is dat op een gegeven moment wel handiger. Ook zijn deze appartementen al wat ouder.'